
------------
ตูม!
ร่างสูงใหญ่ของหลัวเสวียนเย่พุ่งลงจากโขดหิน แรงกระแทกทำให้น้ำทะเลกระจายเป็นวงกว้าง ร่างของมาเฟียหนุ่มวัยฉกรรจ์แหวกว่ายสู่ทะเลอย่างรวดเร็วเหมือนปลาฉลาม
กล้ามเนื้อที่ผ่านการฝึกฝนอย่างหนักทำงานอย่างยอดเยี่ยม แขนกำยำแหวกว่ายอย่างทรงพลัง ร่างกายเคลื่อนที่ในทะเลได้คล่องแคล่วราวกับสัตว์นักล่าที่คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมนี้มาตั้งแต่กำเนิด
สายตาคมกริบกวาดมองท่ามกลางความมืดสลัวของน้ำทะเลลึกราวสองเมตร ไม่นานหลัวเสวียนเย่เห็นร่างเล็กในชุดเจ้าสาวสีขาวกำลังจมลงผ้าสีขาวที่เปียกน้ำแนบติดกับร่างเหมือนก้อนหินที่กำลังดึงเธอลงสู่ก้นทะเล เลือดสีเข้มไหลออกมาจากศีรษะผสมกับน้ำทะเลจนกลายเป็นสีชมพูจาง
หลัวเสวียนเย่หรี่ตาเล็กน้อย และแทบจะทันทีที่สายตานั้นจับเป้าหมายได้เขาก็พุ่งไปคว้าร่างนั้นเอาไว้
‘อย่าเพิ่งทำฉันผิดหวังสิ’
นั่นคือสิ่งรองประธานหนุ่มคิด และเขาไม่ยอมเสียเวลานาน รีบกระชากร่างนั้นขึ้นมาเหนือน้ำอย่างรวดเร็วและแรง
ในวินาทีเดียวกันนั้นเอง...
“แค่ก! แค่ก! แค่ก!”
เจิ้งซูเหยาสำลักน้ำอย่างรุนแรง เมื่อหญิงสาวเพิ่งได้สติกลับมาขณะตนถูกฉุดกระชากขึ้นมาจากใต้น้ำ เธอพยายามสูดอากาศอย่างมีความหวังอีกครั้ง แต่คงรีบร้อนเกินไปจึงสำลักทั้งน้ำและอากาศจนตัวโยน
หญิงสาวยังไม่ทันเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับตน ร่างของเธอก็ถูกลากขึ้นสู่ชายฝั่งอย่างไม่ปรานีเสียแล้ว
หลัวเสวียนเย่ไม่แม้แต่จะมองหน้า ‘‘ของเล่น’ ที่ตนยอมเสียเวลาและแรงลงไป ‘เก็บ’ ขึ้นมา เขาเพียงจับชุดเจ้าสาวของหญิงสาวไว้เหมือนกำลังลากวัตถุชิ้นหนึ่ง
ไม่ถึงครึ่งนาที เขาก็ว่ายกลับถึงฝั่ง จากนั้นชายหนุ่มก็ใช้แขนแข็งแรงเหวี่ยงร่างที่เปียกโชกขึ้นไปบนพื้นทรายริมทะเลที่ปริ่มน้ำก่อน
โครม!
ร่างของเจิ้งซูเหยากระแทกพื้นทรายอย่างแรง คล้ายคนโยนสิ่งของชิ้น คล้ายคนโยนไม่คิดว่าตนมีเลือดมีเนื้อคงคิดว่าเป็นสิ่งของไม่ก็ซากปลาสักตัวเท่านั้นซึ่งหญิงสาวเข้าใจถูกมาเฟียหนุ่มคิดแบบนั้นจริงๆนอกใจพอทน วางแผนฆ่ากัน ฉันพอเลย ในเมื่อคนเก่ามันเลว คนสวยคนแซ่บแบบสวีซูเยี่ยนจึงปักธงในใจ ‘ผัวใหม่ใกล้ฉัน’และผัวใหม่ที่ดี ต้องใหญ่กว่าผัวสารเลวแซ่เสิ่น!

