One Five Three

Chapter Twelve

"Excited na me sa Welcome Ball! Bibili kami ni Ate ng outfit mamaya, sama ka?"

"Pass muna ako. Gabi kasi 'yon, baka hindi ako maka attend"

"Sensya na ha. Nauna kasi magsabi ung friends ni Ate na mag oovernight sa bahay",

"Okay lang bes"

"Kaya, to make up for it. Sasama ka sa amin mamaya. Treat ko na."

"'Wag na. San ko naman 'yon gagamitin?"

"I insist, bes. Sige na. Please?", nagpuppy face pa siya kaya I give in. Mahirap din tanggihan tong kaibigan kong ito e.

"Sama din ako," sabat ni Angel. Nag okay naman agad si Katkat, sabay kurot sa gilid ko. Naglalayag na naman dw yung barko niya sabay nagCR siya bigla. Naiwan tuloy kaming dalawa ni Angel.

"Namiss kita", banggit niya sakin ng mahinang boses.

"Lolo mo namiss", pambabara ko sa kanya.

Imbis na magalit ay natawa pa siya sa response ko. Baliw na ata 'to. Pagkabalik ni Katkat mula CR ay dumating na din yung prof namin sa major. Lutang ako habang nasa klase kaya naman nang matawag ako sa recitation ay nagkabali baliktad ang sagot ko.

Napuyat ako sa kilig kagabi. Hanggang ngayon fresh pa rin sa utak ko ang mga nangyari. Para akong nakalutang sa ere.

Paglabas ng room ay may isang di pamilyar na anyo ang humarang sa daanan ko.

"Hi, Jade. Ako nga pala si Luke. Luke Aaron Castro"

"Uh. Hello po. Ano pong kailangan ninyo?"

"Ako 'yong nagpahingi ng number mo kay Mike kaso di raw niya nakuha e, kaya ako naglakas ng loob na tanungin ka ng personal", napakamot siya sa ulo ng bahagya. Ramdam ko ang hiya niya at ang hinuhugot niyang lakas ng loob para lang makausap ako.

Maraming nakaabang sa gagawin ko kasi naantala ko ang paglabas ng iba naming kaklase. Nagtutuksuhan pa ang mga ito. Kita ko naman ang pagkunot ng noo ni Angel bago ito tuluyang nagwalkout.

Nang kami na lang ang matira ni Luke ay ibinigay ko ang number ko sa kanya kasi mukha naman siyang mabait at sayang naman ang effort niya kung di ko pagbibigyan. Number lang naman. Ibinigay din niya ang number sa akin.

"Sana umattend ka ng ball. Isasayaw kita" yan ang huli niyang sabi bago tuluyang umalis. Hindi na ako nakasagot dahil na rin naglalaro sa isip ko ang ilang katanungan. Bakit hindi binigay ni Mike ang number ko sa kanya? Gayong siya naman talaga ang nagpapahingi nun in the first place.

I never got the chance to see him today nor text him kasi wala akong load.

After lunch, wala na kaming klase kasi absent yung prof namin kaya naman nagpunta na kami sa malapit na mall kasama si Angel at ang ate ni Katrina na si Joey. She seems like she knew me very well, palagi niya akong tinitingnan not in a offensive pero i shrugged it off.

"I heard lot of good things about you", sabi niya sa akin.

"Si katrina po talaga, medyo madaldal. Hehe."

She appeared somewhat puzzled by what I said pero nagsmile na lang siya. Nagtungo kami sa isang stall ng mga dresses. Si Angel naman ay humiwalay na sa amin kasi ayaw dw niyang maspoil sa susuotin namin. Hindi niya pa alam na hindi ako makakapunta.

Nagsukat ang magkapatid habang ako naman ay nag iiscan lng ng mga nakadisplay. Halos malula ako nang makita ko ang price tag. Nasa 5k ang isang simpleng dress at yun na ata ang pinakamura. Pang isang buwan na naming budget yon. Kaloka.

I just sat down on one of the sofa ang watched Katkat and her sister na magsukat ng mga damit.

Katrina picked a nude coordinates, shorts and a tube top with blazer. She looked so professional. Si Ate Joey naman ay mini dress ang napili, black yon na mock neck at may cut out sa dalawang gilid sa may bewang.

Next stop ay pumili naman sila ng shoes. Hindi na ako nagbother magtingin at baka mahighblood lang ako sa presyo. White stilleto na 3 inches ang napili ni Katrina, habang sa ate naman niya ay black. They picked the same design.

"Austine, pwede pasuyo neto?", abot sa'kin ni Ate Joey ng pinamili niya.

"Ate, wala ka bang kamay? Nakakahiya kay Austine", pagtatanggol ni Katrina

"Okay lang Katkat"

"Thank you, Austine ha? Nangalay lang kasi ako andami naming ginawang plates kagabi e.

I just smiled a little. Naoff din ako sa inasal ni Ate Joey ngunit baka nga pagod lang siya. We ate at a fancy restaurant inside the mall. Ang ate ni Katrina ang umorder ng pagkain, she asks her sister kung ano ang gusto nito.

"Eto na lang Ate. Same kami ni Austine", she pointed on the steak on the menu.

"Hmm. I think ito na lang para kay Austine. Masarap ito." she pointed something on the menu. It was the cheapest meal.

May galit ba sa akin si Ate Joey?

After namin kumain ay pauwi na rin kami. Parang ayoko na sana sumabay kaso lang nahihiya ako kay Katrina. I feel so uncomfortable pero di ko 'yon pinahalata sa kanya. Ayoko ding magkaroon sila ng di pagkakaunawaan dahil sa akin. Bitbit ko ang dalawang malalaking paper bag, nahuhuli sa kanila kasi medyo mabigat ang paper bag kasi nandto rin pala ang bag ng ate niya. We stopped sa gitna nang daan kasi naencounter namin si Shaun. He was looking for me then to what I'm carrying and he squint his eyes in disbelief.

"Hi Shaun, where's Sophia?", ate Joey asked

"Why are you asking me?"

"I thought magkasama kayo?"

"No, were not", he looked pissed then pointed at me, "Let me borrow her", he firmly said.

"Sure, but I'll make sure she'll know about it", she said as she grins.

"No one's stopping you"

He went to me ang get the paper bags out of my hand. He handed it to Ate Joey without any word. The latter doesn't have anything to say, she was shocked. I looked at Katrina and she's looking at me with an apologetic eyes.

Nang makalayo kami sa kanila ay saka niya ako kinausap.

"Why do you let her do that to you? Hindi ka niya katulong for Pete's sake"

"Ano pa bang choice ko, Shaun?", I said while my tears are pooling in my eyes. He never should have mentioned it. Naaawa tuloy ako sa sarili ko ngayon.

He saw it and his angry demeanor changed, he became gentle. He just went silent. He guide me to a dessert shop and ordered ice cream. Somehow, the sweets made me calm down or may be because he's here beside me.