Günlerdir evimiz insanlarla dolup taşıyor. Umut’u tebrik etmek isteyenler sıraya girdi. Hale bak ya!.. Sanki adam tek başına yaptı çocuğu.Dokuz ay bebeği karnında taşıyan, onu binbir acıyla doğuran kadın ama, tebriği kapan erkek. Nefret ettim bundan. Astığım yüzümle yine bebeğimi emziriyordum ki, Umut bey, yüzünde keyifli bir tebessümle yanımıza teşrif ettiler. Ona bakışım bir saniye bile sürmedi ve bütün dikkatimi oğluma verdim. İçimden ona, “sen hele bir kadınları, kızları ezmeye çalış, bak ben seni ne yapıyorum,” diye geçiriyordum ki, sanki iç sesimi duymuş gibi tatlı oğlum birden göğsümü bıraktı ve babasından aldığı belli olan yeşilleriyle bana baktı. Küçücük bir bebeğin gözlerime içine böylesine derin baktığına inanamadım. Beni görebiliyor muydu ki? Anında onun hakkında düşündükle

