[MARINA POV]
“Sa sobrang tiwala ko sa mga taong nakapaligid sa akin, hindi ko na inisip na meron gagawa sa akin ng masama. I mean, pagkakatiwaalan mo ang mga tao malapit sa mga magulang mo, hindi ba? Kaya hindi ka magdadalawang isip na maging malapit ka rin sa kanila.
Pero, mali pala ako. Isa siya sa malapit na kaibigan ni Papa. Parang second father na rin ang turing ko sa kanya dahil kapag walang oras si Papa para sa akin, nandoon siya. Pinuno niya ang atensyon para sa akin na ang Papa ko dapat ang gumawa kaya sobrang-sobra ko siyang tiningala.
Hanggang isang araw na umalis si Papa. Niyayaya niya ako sa isang lugar na ang sabi niya magugustuhan niya kapag makita ko pero iyon nap ala ang hudyat na may gagawin siyang na hinding-hindi ko makakalimutan at naging bangungot sa akin araw-araw
