MİRA
Ameliyathanedeki sessizlik, sadece monitörün düzenli bip sesleriyle bölünüyordu. Hastanın kalp atışının ritmi sanki kalbimle yarışıyordu.
Uzun zaman olmuştu, ameliyathaneye girmeyeli. Asım hocanın verdiği ceza nihayet bitmişti. Sabah gözlerimi onun attığı mesajla açınca, mutluluktan uçarak gelmiştim hastaneye.
Derin bir nefes aldım. Eldivenin içi terlemişti ama neşteri kavrayışımda tek bir titreme yoktu.
“Hazırsan başlayalım, Mira.”
Asım hocanın tok sesi kulaklığımda yankılandı. Gözlerimi mikroskop camına çevirdim.
Derin bir nefes daha alıp ilk kesiği attım.
Kesiyi kontrollü ve kararlı bir şekilde ilerlettim. Doku katmanlarını ayırırken; kanama başladı; hemen pensi alıp damarı kontrol ettim. Kan durduğunda içim bir nebze rahatladı. Organları açığa çıkardım, gerekli müdahalele
