Yakap siya ni Zei mula sa kanyang likuran habang hinihintay nila ang paglubog ng araw mula sa itaas ng puno.
Nakakalula pero hindi naging imposible kay Zei na iakyat siya doon ng walang kahirap-hirap.
Kinalas niya ang isang braso nito na nakayakap sa kanya at ibinuhol niya sa pulsuhan nito ang isang porselas na gawa sa tali na kulay brown. Mula sa gitna niyun may nakakabit na manipis na kahoy at nakaukit ang pangalan niya roon.
Itinaas nito ang kamay at pinagmasdan iyun ng binata. Itinaas din niya ang isang braso kung saan nakasuot din ang katulad sa binata at nakaukit naman roon ang pangalan nito.
"Naisip ko bumili nito para kahit...kahit nasa mundo ka na ninyo maalala mo pa rin ako..wag mo tatanggalin ha.." lingon niya sa binata.
Hinaplos nito ang pisngi niya.
"Hinding-hindi ko ito
