"You'll be eighteen in a few days. We'll be traveling abroad, and you must prepare for it," pinal na sabi ni Dexon pero umiling ako.
"Ayaw ko! Wala akong balak sumama sa iyo kahit saan!" malakas na tanggi ko dahil baka hindi na ako makabalik dito sa Pilipinas kapag sumama ako sa kanya gaya noong araw sa umalis ako sa bahay ni Tito Danish dahil dinala na niya ako dito.
"Saan mo gustong pumunta?" tanong ni Dexon pero sinagot ko na 'wala.'
"How about Boracay or Baguio?" tanong pa nito na tila walang pakialam sa sagot ko kaya inirapan ko.
"Wala akong balak mag-celebrate sa birthday ko," tipid na sagot ko.
"But you can't stay sad like this forever, Aubrey. You must have a life."
Nakasimangot na inikutan ko ng mga mata si Dexon. Kung makapagsalita siya na mabuhay ako ng normal eh, as if na
