Game Of Love

This story is just a fiction of the author. All places, characters and events are created only in the imagination of the author. If it has any resemblance to other stories it is not intentional. I will make sure that the plot of my story will be different. Taking or imitating the work of another author is a crime. Thank you. ________________________________________________________________________ Sinag ng araw ang bumungad saken ng magising ako. Ayoko pa sanang bumangon pero kailangan kong maghanda ng breakfast para sa aking prinsesa. She is probably hungry when she woke up because she didn't eat last night because she was so tired, so she went straight to sleep. Inayos ko lang ang aking buhok at dumiretso sa banyo para maghilamos at toothbrush. "Ate ako na po diyan" si Berta ng makita nkya akong kumikilos sa kusina. Siya ang nakuha kong tigaalaga kay Denice, nirecommend siya saken ni Allison. Taga Pilipinas lang din siya at nagbakasali na mamasukan dito sa New York. Umiling na lang ako dahil kapag day-off ko ay mas gusto kong ako ang gumagawa ng breakfast para sa anak ko. I prepared simple fried rice, bacon, eggs, hotdog and milk. We are also used to eating a heavy breakfast every morning because it is the most important of all meals. May nakita pa akong tirang tatlong piraso na fried chicken mula kagabi kaya naman ininit ko na at inayos ang pagkain sa dining table. Pinuntahan ko na din si Denice sa kanyang kwarto at nakitang nakaupo an ito habang kinukusot ang mata. Nilapitan ko siya at dahan-dahang kiniliti kaya napabungisngis siya at napahiga sa kama. "M-mommy, stop tickling me, I'm going to wake up na po" sigaw niya habang tumatawa Her laugh is priceless, hindi ako magsasawang makinig sa mga tawa niya. Kahit maghapon pa kaming magtawanan ay ayos lang. Tumayo na din ako at si Denice ay dumiretso sa Cr. She want to do the morning routine like toothbrush and wash her face by her own. Kahit mag four pa lang ito ay gusto niya ng matutunan ang mga simpleng gawain at inaalalayan ko na lang siya. Pinasabay ko na din si Berta dahil sabi ko ay sulitin niya na din ang kanyang day-off. Nang matapos siya ay kinarga ko na siya para maupo sa upuan at para makakain na. While eating, she talks about what she does every day while I'm at work. Buti nga at may napapagiwanan ako sa bata, ayaw ko man ay mas ayaw kong umasa sa binibigaynnila Mommy. I am now a parent, so I should also learn how to make money for my child. Apat na taon na din akong naninirahan magisa dito kaya kahit papaano ay natuto na ako. "Ate, mauna na po ako" paalam ni Berta. Nagbilin lang ako sa kanya na baka gabihin kami ng uwi at mauna siya dito sa bahay ay magtitext na lang ako kung dito pa kami magdidinner. Balak ko kasing igala si Denice at dumaan na din kay Tanya, lalo pa at nandito daw siya sa New York. Naglinis naman na si Berta bago siya umalis kaya dumiretso na ako sa kwarto ni Denice para ihanda ang susuotin niya at ang dadalhin kong pampalit niya mamaya. Inabot lang kami ng isang oras sa pagaasikaso at agad na din naman kaming natapos. I chose a yellow off-shoulder dress for Denice, which I paired with yellow doll shoes. I also put the necklace that Ida gave her when she was only one year old. Para terno kami ay sinuot ko din ang aking yellow fitted dress at white sandals. Kaunting wisik lang ng pabango at umalis na din kami. Ayaw ko pa sanang tanggapin ang regalo ni Daddy na BMW, pero buti na lang pala ay tinanggap ko dahil less hassle lalo na kapag may pupuntahan kami ni Denice. "Mommy, where are we going?" Denice asked when I start to drive. "We are going to mall and then to your Ninang Tanya" sabi ko na ikinatuwa niya. Madalang lang din kasi dito si Tanya dahil nasa Pilipinas talaga ang kanyang trabaho. Wala din namang kalaro si Denice at tanging nagiging kalaro lang niya ay sina Tanya at Ida pati na din ang aking mga magulang kapag nadadalaw sila dito sa amin. Most of the time we only talk through Video Chat. But Mommy and Daddy made New York just like a Mall! Especially when they found out that I gave birth to Denice, if only they could live here, they did. "Really Mommy? I miss Ninang ganda" paninigurado niya kaya tumango ako. Sinaway ko pa nga dahil naglilikot sa kanyang upuan sa sobrang excited! jusko nagsasayaw! Nang makarating kami sa Manhattan Mall, ang isa sa pinakakilalang mall dito ay sa kids botiques agad kami dumiretso. Lumalaki na si Denice at karamihan sa damit niya ay lumiliit na. I only chose a few dresses for her, shorts and shirt. I also buy her sleepwear and she to chose a different design that she liked. Hinayaan ko na dahil siya naman ang magsusuot. Kay Denice pa lang pero nakailang paperbags na agad kami sa iisang shop. Sabi ko ay kumain na muna kami, pero dahil bago kami makarating sa restaurant na kakainan namin ay madadaanan muna namin ang arcade ay nagyaya si Denice na maglaro muna. I let her go because she only gets to go out once and I only take her out to places like this every day off, pinapasulit ko na dahil isang linggo ulit bago kami makagala. "Mommy, I want this" turo niya sa isa teddy bear sa loob ng claw machine. Lumapit ako doon at naghulog ng token. Kaso nakailang hulog na ako hindu ko pa din nakukuha! Nakakunot na nga ang noo ng anak ko na para bang naiinip na. "Baby, Can we buy a teddy beat like this?" turo kp dahil halos nakabente na akong token ayaw pa din makuha "Mommy's having a hard time to get that" paawa ko pa. Para pang nagisip si Denice dahik humawak siya sa kanyang baba na tila magiisip bago ngumiti saken ng matamis. "Okay, Mommy" Ngumiti ako at inaya na lang siya sa ibang games na nandoon. Nang makaramdan na ng pagod at gutom ay tsaka nagyaya si Denice na kumain. Sa malapit na kainan na lang kami pumunta at nagorder na para makakain at makapunta na kay Tanya. Sinusubuan ko na lang si Denice, dahil pag nasa labas kami ay mas madami pa siyang oras para ilibot ang paningin kaysa magfocus sa kinakain. Hindi pa man kami natatapos sa pagkain ay tumunog ang aking cellphone. "Just a moment baby, I'm just going to answer your Lola ganda's call" sabi ko ng makita na si Mommy ang tumatawag. Sinagot ko ang tawag ng may ngiti sa labi kahit pa hindi naman ako nakikita nila Mommy. But the smile that was on my face just now suddenly disappeared the moment I heard my mother's voice crying on the other line. "Mommy? What happened? Why are you crying?" sunod sunod kong tanong at hindi na mapakali. Masiyahing tao si Mommy, at hindi siya bast basta nagbibreakdown sa isang problema lalo na when she knows how to handle it. Pero ang iyak ni Mommy ngayon ay kakaiba, na tila ba may malaki siyang problema na pinapasan. Narinig ko ang iba't-ibang ingay sa kabilang linya, maraming tao akong naririnig na para bang nasa public area si Mom. "Aliah, ang L-lolo mo. Isinugod namin siya sa hospital. Aliah, your Lolo, He's in critical condition right now" Sunod sunod na ang pagpatak ng luha ko. Ang Lolo ko. Hindi ko alam kung gaano kamj kabilis nakauwi ni Denice. Basta ng malaman ko ang kondisyon ni Lolo ay agad akong nagbayad ng bill at nagpaliwanag na lang sa anak ko na kailangan na naming umuwi. "Mommy, Where are we going? Why are you packing our clothes?" tanong ni Denice ng makita niya akong inilalagay ang iba naming gamit sa maleta. Buti at ng tinawagan ko ang aking boss ay pumayag naman siya agad. Nakiusap pa ako na sa email na lang din ako magpapasa ng resignation letter. He didn't want to agree at first, but I said I wasn't sure if I could come back for work right away.Kailangan ako ng pamilya ko ngayon. "We will go back to the Philippines, We will visit your papilo. You want that?" malambing kong sabi "Really, Mommy? And also, lola ganda, lolo pogi at mamila?" masaya niyang tanong na may kasama pang pagtalon sa kama Tinanguan ko siya at nagpatuloy sa pagaayos. The Philippines is big. It's impossible for our paths to meet with that man, isn't it? The father of my daughter. Hindi naman siya ang uuwian namin dun. Kung hindi lang dahil sa aking lolo ay ayaw ko na sanang bumalik pa sa bansang tinakbuhan ko Apat na taonng nakalipas. Pinaliwanag ko na lang kay Tanya na hindi kami natuloy sa pagpunta sa kanya sa biglaang paguwi namin sa bansa. She said that if she had known immediately that we were going home there, she would have finished what she was doing so that she could have been with us. Kahit ako ay hindi pa din makapaniwala na babalik pa ako doon. Ilang oras lang di ang itinagal namin ay nalanghap ko na muli ang mainit na hangin sa nagmumula sa labas ng Airport, ibig sabihin ay talagang nasa Pilipinas na nga ulit ako. "Mommy, It so hot here" reklamo ng anak ko ng makalabas kami. Nakakunot pa ang kanyang noo habang si Berta naman ay pinupunasan ang noo ng alaga. I also included Berta because Denice is more used to her and when she has a day off she can visit her own family. Dumating na din ang ipinadalang sundo ni Mommy na maghahatid sa amin sa bahay, but instead na sa bahay ako dumiretso ay sa hospital kung saan nakaconfine si Lolo ako magpapababa. I just told the driver to tell Manang Selya where Berta will sleep. Sinabihan ko na din si Berta ng tungkol kay Denice pagdating sa Bahay. Gusto sanang sumama ng anak ko para makita niya daw ni papilo, buti at nakumbinse ko na sa susunod na lang. Nang makababa sa sasakyan ay walang pagdadalawang isip ako dumiretso sa room na sinabi ni Mommy kung nasaan si Lolo. But I didn't expect the person I would see on the way to where my Grandfather was, para namang pinaglalaruan ako ng tadhana. "Damien" bulong ko ng magtama ang aming mata. Ilang hakbang ang layo niya saken pero ang t***k ng puso ko ay biglang bumilis dahil sa kaba sa aking nararamdaman. Buti hindi ko kasama si Denice Sa pagtama ng aming mata sa isa't-isa ay para bang nanumbalik ang lahat ng alala sa aking isipan.