Efsun
Yine gitti. Ben yine tek başıma uyanmıştım bu yatakta. Söylediklerim bile onu tutamadı. Belki de ben abartıyorum artık. Başka birşey aklıma gelmiyor. Sevseydi gitmezdi işte. Adam hiç ima etmedi bile. Ben kendi kendime herşeyi büyütüyorum. Boranı ne kadar tanıyorum ki? Onun hisleri olduğunu bilip bilmeyecek kadar tanımıyorum işte. Kabul etmem lazımdı. Daha önemlisi kabullenmem lazımdı.
- Giderken gördüm. Şırnak'ta işi çıktı demek ki. Asma suratını dedi. Telefonumda bir tane bildirim yoktu.
- Asmıyorum dedim ama tam tersiydi.
- Bugün yetimhaneye gidelim. O iş halledilmiş dedi göz kırparak Hayat abla.
- Nasıl? dedim heyecanla.
- Boran Ağa bir boka yaradı işte. Gerisini boşver dedi.
- Hayat abla ya dedim.
- Öyle dedi. Yine de çok mutlu olmuştum.
- Peki o gıcık müdür? ded
