Efsun
Doymak bilmiyordu. Sanırım ben de aynı haldeydim. Beni de kendine benzetmişti. Kollarım ağrıyordu ama içimde gidip gelirken ve göğüs ucum sızlarken sadece inliyordum. Hiçbir itirazım yoktu. Bacaklarımı beline doladım. Sertçe içime girip çıkıyordu. Dudaklarımı vahşice öpüyor ve beni tamamen sömürüyordu.
Gözlerime bakarken öyle bir yoğunluk vardı ki ikimiz de kafamızı çevirdik. Nefes alamıyordum. İçimden çıkıp birden beni ters çevirdi. Ellerim çapraz kalmıştı. Belimden tutup birden içime girdi. Kafamı geriye atıp haykırdım.
- Borann dedim sadece. Dilimden onun adı dökülüyordu. Ters bir şekilde çenemden tutup öpmeye başladı.
- Söyle güzelim, söyle güvercinim dedi. Bana niye güvercin dediğini hala anlamıyordum. Hep öyle söylüyordu.
Hep öpüyor, hem sokuyordu. Dermanım kalmamıştı.
