Efsun
Yatağın sıcaklığı, pansumanı ve bakımla kendime geliyordum. O mahzenden kurtulalı iki haftadan fazla olmuştu. İki haftadır pansuman ve bakım için gelenlerden başka kimseyi görmedim. Hiç ses seda yoktu. Sadece ceza da yoktu. Bu biraz rahatlatıyordu ama diken üstünde olmaktan da kendimi alamıyordum. Belirsizlik beni tüketiyordu. Tutunduğum tek şey kötü birşey de olmaması ya da beni korumalara falan atmamasıydı.
Kapı açıldığı zaman yatakta dik bir şekilde oturdum. Zahid Ağa ve kahyası gelmişti. Onları görünce biraz gerilmiştim. Endişeli bir şekilde etrafıma bakıyordum. Kahya fark etmiş gibi sırıtıyordu. Bu adamdan nefret ediyordum.
- Korkma, şimdilik bir tehlike yok dedi kahya.
- Tabi şimdilik dedi Zahid Ağa. Yutkunup ona baktım. Karşıya oturdu.
- Hazırlan artık. Yüzünde, gözün
