Efsun
Ailemin cenazesinde ağlarken bir kişiye sarılmıştım. Bu dünyada sarılmak istediğim başka kimse yoktu. Bana, ben senin ailen olurum demişti. Ben de öyle istedim. Lise birden bu yana hoşlandığım çocuk bana sarılmıştı. Teselliyi onun kollarında bulmak istedim. Fırsatım olmadı.
Amcam o adamları bulup da beni para karşılığı sattığı zaman daha ailemin yasını tutuyordum. İki sene olmuştu ama ben o acıyla baş edemiyordum. Hemen beni okuldan almıştı. Sürekli bir boğaz daha geldi falan diyordu. Reşit bile değildim. Beni mutlu eden tek şey oydu. Akşamları camın önüne gelmesi ve ona baktığım o anlar. Hayatımdaki tek renk oydu.
Aklımda hep bir isim vardı. Buradan kurtulup yine o kollara kavuşmak. Belki de artık kaderin yüzüme gülme vaktiydi. İskenderi karşımda gördüğüm zaman şok olmuştum. Kad
