Hilal
Ciwan'ın canı çok sıkkındı. Nedenini bir türlü anlamıyordum. Telefon gelince acilen işe gitti. Yine kahvaltıda tek kalmıştım. Merdivenlerden geri geri gidiyordum resmen. Aşağıda kimse yoktu. Birden abim kolumu tuttu.
- Sen gel bakayım buraya dedi beni çekerek. Köşeye doğru beni çekiyordu.
- Bırak, bas bas bağırırım dedim sinirle.
- Bağır da keseyim dilini dedi sinirle. Yüzünde öyle bir ifade vardı ki korktum. Beni duvara doğru itti. Sırtım çarpınca acıyla inledim.
- Sen fazla olmaya başladın dedi bağırarak.
- Ne diyorsun sen ya? dedim. Belimi doğrultmaya çalışıyordum.
- O kocanın yüzü gülecek, anamla da aranı düzelteceksin. Başımıza kral mı kesildin sen? dedi.
- Sana ne be? Sana mı soracağım kime nasıl davranacağımı? dedim sinirle. Çenemden tutup beni köşeye sıkıştırdı
