"Huwag na huwag mong papakialaman ang anak ko!" mariing wika ni Sheena. Nakuyom niya ang kaniyang mga palad. "Kapag kinanti mo maski dulo lang ng daliri niya, sinusumpa ko sa Diyos, papatayin kita."
Natawa si Wisley. "Hindi naman sa minamaliit kita, pero sa lagay mong iyan, papatayin mo ako?" Muli siyang natawa. "Huwag kang mag-alala, kahit gaano pa kahalang ang kaluluwa ko sa paningin mo, hindi ako pumapatol sa bata. Sa totoo niyan, malambot ang puso ko sa mga bata. Rest assured na hindi ko sasaktan ang anak mo. Iyan lang ang isang bagay na maipapangako ko sa iyo."
Gayumpaman, hindi pa rin napalagay ang loob ni Sheena. Wala siyang tiwala kay Wisley. "Pakawalan mo na 'ko. Hayaan mo na akong makauwi sa anak ko. Siguradong hinahanap na niya ako," aniya.
"Don't worry, pauuwiin na rin naman
