"Kuya please, do something! Ayoko magpakasal kay Anton!" Samo ng kapatid kong si Jinky sa akin. Halos
manikluhod na ito habang walang humpay na nakiki usap. Mariin akong napatingin sa mukha niya na basang basa na ng luha. I feel pity on her, ngunit wala akong magawa. Yes , I'm the eldest in our family. At mula nang maheart attack si dad ay ipinasa na sa akin ni mommy ang authority to make decisions. Ngunit wala pa rin sa akin ang huling pagpapasya. Sila pa rin ang masusunod at taga patupad lang ako.
"Kuya, I know you understand what I feel! Hahayaan mo ba na mangyari rin sa akin ang ginawa nila sayo!" Pagpa patuloy nito, na ikinatigil ko naman
"Alam kong, alam mo kung anong tinutukoy ko kuya! Are you happy with your life now? Will you let me experience the kind of life you having now?"
