Nagmartsa ako papunta sa mesa ni Chase at walang paalam na naupo sa bakanteng upuan sa harapan niya. Nakasimangot akong humarap sa stage saka ipinagkrus ang aking braso sa aking didbdib. Nararamdaman kong nakatingin siya sa akin pero mas pinili kong huwag siyang pansinin.
Maya-maya pa ay may nag-serve na ng pagkain sa mesa namin. Nagsimula na rin na kumanta ang banda sa unahan. Pero ako . . . nanatili pa rin on angry mode. Naiinis ako sa sarili ko.
"Oh! Mabuti ho dumating ang partner mo, Sir!" masiglang wika ng waitress kay Chase. Kahit hindi na ako lumingon alam kong abot-tainga ang ngiti niya ngayon.
"Um, medyo natagalan lang siyang magbihis. Thank you," rinig kong wika niya kaya napairap ako.
Nagpaalam na ang waitress sa 'min pero hindi ko pa rin nililingon si Chase. Medyo masakit
