Midnight Surrender -

Tahimik sa kanyang kwarto si Freya pero hindi pa rin siya dapuan ng antok. nang tingnan niya ang oras ay malapit ng maghatinggabi. Paulit-ulit kasi umiikot sa kanyang isipan ang naging usapan nila ni Wilson, ang kanyang dating kasintahan. Gusto nitong pumunta siya sa bahay nito ngayong dis oras ng gabi. umiiyak itong tumawag sa kanya at parang balisa. Paulit-ulit nitong sinasabi na magpapakamatay daw ito kung hindi siya pupunta! s**t. Kahit na man na niloko siya ni Wilson, may natitira pa rin naman siyang pagmamahal para sa Binata. bilang kaibigan nalang yun. kaya hindi niya maatim na hayaan itong mamatay dahil lang sa hindi siya pumunta! Kinuha niya ang kanyang celphone ng makitang umilaw ito. Nag text si Wilson. " Where are you, Frey? I'm waiting... Please... Just this one, after this. I won't bother you again," Ang kulit. Napabuntong hininga ako bago ko tinungo ang closet ko para magbihis. Nagsuot lang ako ng maong jeans at isang t shirts. Pinatungan ko lang ito ng makapal na jacket, at pagkatapos ay nagsuot nman ako ng isang sneakers. Para sa gagawin kong pagtakas ngayon. Sana lang hindi ako mahuli ng mga tao sa bahay na 'to lalo na ni mama at papa! Isinuksok ko nalamang sa likod ng pantalon ko ang aking celphone. Hindi na ako ang reply kay Wilson. Tahimik akong lumabas ng kwarto at saka patingkayad na naglakad pababa ng hagdan hanggang sa marating ko ang aming front door! Pinagpapawisan ako sa kaba na baka mahuli ako sa ginagawa ko. Napatingin ako sa aming guard house, wala si kuya Andro. Saan kaya yun? Deri-deritso ako lumabas ng gate na hindi manlang nakikita nakikita ni Kuya Andro na nakayuko pala at mukhang tulog! Nang may dumaan na taxi ay kaagad ko iyong pinara at sinabi ang address nina Wilson. " Sigurado po kayo na doon ang punta niyo, madam?" " Bakit? May problema po ba doin?" Sagot ko sa driver. Mukha kasing ayaw niya akong ihatid sa lugar nina Wilson. " W-Wala naman po, iniisip ko lang na gabing-gabi na. At wala po masyadong ilaw ang lugar na gusto niyong puntahan. May sabi sabi rin na delikado raw doon."sabi niya habang umaandar na ang taxi. Napatingin naman ako sa kanya. "Naniniwala po kayo sa mga kwentong bayan," Sagot ko pa. " Bahala po kayo, ma'am. Basta hanggang labasan lang po ako. Hindi ko na kayo puwede ihatid sa mismong address na sinasabi jniyo," May nahihimigan akong munting takot sa boses niya "Sige ho, wala namang problema. Lalakarin ko nalang po yun. Malapit lang naman ang bahay nila sa labasan," Walang gatol kung sagot sa kanya. Hindi naman siya umimik. Pero pansin ko ang mayat-maya niyang pagsilip sa akin gamit ang rearview mirror sa harapan niya... Hindi ko na lamang siya pinansin. Tenext ko si Wilson. Ako: papunta na ako diyan, abangan mo 'ko sa kanto," Sinend ko iyon sa kanya pero ilang minuto pa walang reply galing sa kaya. " Hanggang rito na lamang po tayo, ma'am, " Ani manong driver. Kaagad akong lumabas ng taxi at saka binigyan siya ng isang libo. "Ang laki naman nito, wala ka bang 500 lang?" Ngumiti ako sa kanya. " Yan lang po ang pera ko e. Sayo na po ang sobra. Salamat sa paghatid," Sabi ko bago ko siya tinalikuran. Pero napahinto ako nang magsalita siya. " Iha, mag iingat ka," Hindi ko alam pero nanindig ang aking mga balahibo sa kanyang sinabi. Nilingon ko siya pero nakapasok na siya sa loob ng taxi at umaandar na ito ngayon palayo. Napahinga na lamang ako ng malalim Naisipan ko nang lumakad papasok ng looban. Mayroon naman akong nakitang mga nagtatambay pa sa labas ng kani kanilang bahay at iyong iba ay nag iinuman pa Nasa Maynila pa rin naman ako pero bakit naman masyadong misteryoso itong lugar nila Wilson? Nagpatuloy akong maglakad sa masikip at mabahong eskinita. Dito ay wala na akong nakikitang bukod sa ramdam kong masikip ang dinadaanan ko. Ginawa kong ilaw ang cellphone para makita ko ang daan. Ngayon ako nagsisi na umalis ako ng bahay para puntahan si Wilson. Bakit nga ba ako nagpa uto sa kanya hayss! Kakaltokan ko talaga siya pag nakarating ako ng bahay nila! Itinutok ko sa daan ang ilaw. Pero ganun nalang ang gulat ko nang isang malaking anino ang bumungad sa harapan ko! " S-Sino ka?" Nahihintakutan kong bulong. Nakita ko siyang humakbang palapit sa kin. Kaya naman lalo akong nag panic! " Wag kang lalapit! Sisigaw ako!" Tinangka ko siyang ilawan sa mata pero hindi siya natinag. Mas bumilis pa nga ang hakbang niya palapit sa akin. Kinabahan na ako! s**t! Napaka tangkad niya! Hidni ko makita ang kanyang mukha dahil balot na balot ito ng maskara! Wala na akong sinayang na oras at saka mabilis akong pumihit paikot para sana tumakbo pero huli na. Napasigaw ako nang malakas na mga bisig ang yumakap sa baywang ko at basta nalang ako binuhat! " Ahh! Bitiwan mo ko! T-Tulong!" Nagsisigaw ako. Sinubukan kong kumawala sa kanya pero nag lakas niya! Mabilis siyang nglakad palabas ng eskinatang yun habang hawak ako sa baywang na parang laruan! Sinubukan ko siyang kagatin at nagtagumpay ako. Narinig ko ang ungol niya na wari mo ay nasaktan. Pero mas humigpit pa ang hawak niya sa akin at mas binilisan pa ang paglakad! " Please... B-Bitiwan mo 'ko, W-wala akong dalang pera... Holdapper ka ba?" Hindi siya sumagot. Nanunuot sa ilong ko ang bango niya. Mukhang hindi naman siya holdapper. In fact, mukha siyang gang leader sa ayos niya. Pero hidni ko makita ang mukha niya! " Saan mo 'ko dadalhin!" "In my house," Nanlaki ang mga mata ko nang marinig ko siyang nagsalita! s**t. Ang ganda ng boses niya. Really, Freya! f**k! " Ha? Please... Baka mali ka ng taong kinuha. Hinihintay ako ng b-boyfriend ko. Sa kanya ako dapat pupunta," maingat na ipinasok niya ako sa isang itim na kotse. Nang akma akong bababa ay kaagad niya akong nahuli saka muling binalik sa loob ng sasakyan bago siya tumabi sa akin. Sinamaan ko siya ng tingin. " Seatbelt, " turan niya. pero hindi ako kumilos kaya siya ang nagkabit niyon sa akin. muli kong nalanghap ang amoy niyang napakabango. s**t He seems familiar. Sumiksik ako sa gilid at saka iniwasan kong mapadikit sa kanya! " Saan mo ba ako dadalhin?" Tanong ko sa kanya. Kasalukuyan na siyang nagmamaneho. Nilingon niya ako bago tinanggal ang kanyang maskara. Nanlaki ang mata ko nang makilala ko siya! " Lucas?!" Halos lumuwa na ang mata ko habang nakatitig sa kanya. " Wow, you remember me?" He said. Pero walang tuwa sa kanyang labi. Nakatitig siya sa akin gamit ang kanyang malamig na mata. "L-Lucas, B-bakit? Anong kailangan mo sa akin?" Ngumisi siya bago muling tumingin sa daan. "You'll see. " He smirked. Ako naman ay pinanlamigan sa narinig. Ako na ba ang sunod niyang bibiktimahin? Hindi! Marami pa akong pangarap at gusto ko pa makasama ang pamilya ko! Hindi pa ako puwede mamatay! Narinig ko siyang tumawa kaya may pagtataka ko siyang tiningnan. " Iniisip mo bang papatayin kita?" Hindi ako nakasagot sa tanong niya. Nang muli siyang tumawa ay doon ako napatitig sa kanya. Ang gaan ng awra niya. Maaliwalas ang bukas ng guwapo niyang mukha. Para siyang si Keannu Reeves. Kalmado kung tumingin. Pero alam kong hindi yan ang totoo niyang kulay. . Magka-klase kami noon sa college. He courted me back then. He was sweet, funny, and charming. I was about to give him my answer when he suddenly dissappear without saying goodbye. Iyon din ang dahilan bakit ko sinagot si Wilson noon dahil sa broken hearted ako sa kanya. Months later. Bigla nalang umingaw ang buong unibersidad tungkol sa kanya. Isa raw siyang psycho killer. At mga binibiktima niya ay mga babae. Liligawan niya ang mga ito at kapag naging sila na ay yayain niya ito magtalik at kapag hindi pumayag ang biktima saka daw niya ito papatayin at basta nalang ibabaon sa lupa! May isang babaeng nakaligtas at iyon ang nagpakalat ng Balita sa buong unibersidad. Dahil sa nagingusap-usapan ay tuluyan na itong hindi pumasok hanggang sa maka graduate sila ay hindi na ito nagpakita. Tapos ngayon... After two years of being away... Ito siya katabi ng sinasabi nilang psycho killer. Siya na ba ang next target ni Lucas? " Ibaba mo 'ko, Lucas. Bakit mo ginagawa 'to?" " Only if you agree on my terms, "sabi niya sa akin. Kumunot ang noo ko. " Lucas, totoo ba yung mga sinasabai ng mga tao tungkol sayo?" Hinintay ko kung magagalit siya sa tanong ko. Napansin ko na mas lalong humigpit ang hawak niya sa manibela. Nagtagisan din ang kanyang bagang. Kinabahan naman ako. Mukhang galit siya. "Magbabago ba ang lahat kapag sinabi kong hindi?" Napatingin ako sa kanya nang ihinto niya nag sasakyan sa tabi ng isang malaking puno. May kadiliman ang kinaroroonan namin. Kung dito niya ako balak iligpit. Walang makakakita! " Lucas, " Tawag ko sa pangalan niya . Hidni ko maintindihan itong sarili ko. Dapat natatakot ako sa kanya pero hindi ko makapa sa puso ko ang takot. Nagulat ako nang tanggalin niya ang seatbelt ko at basta nalang niya ako binuhat lpara paupuin sa kanyang kandungan! " A-Anong ginagawa mo?" Kinakabahan kong tanong sa kanya. Tumitig siya sa akin ng taimtim. Lumibot iyon sa buong mukha ko hanggang sa bumaba sa labi ko. Napakagat labi ako dahil sa tensyon. I saw him repeatedly swallow while looking on my lips. Bigla rin nanuyo ang lalamunan ko habang nakatitiy sa kanya. "f**k! I've been in shadow for f*****g two years! Following you whenever you are. And now, I have you. Here in my arms, " He said. And after that he lowered his head to capture my lips! Dapat itulak ko siya. Pero kung bakit wala akong nakapang pagtutol sa puso ko. Bagkus ay kusang yumakap ang aking mga kamay sa kanyang batok at kusang tumugon sa mga halik niya! Na miss ko siya. Hindi ko namalayan na umiiyak na pala ako! Hindi ko na malayan ang mga sumunod na nangyari sa amin ni Lucas. natagpuan ko nalang ang sarili na nakalapat ang mga palad sa bintana ng kanyang kotse habang pawis na pawis. Nangangatog na ang mga tuhod ko at mahapdi na rin ang p********e ko dahil sa ilang ulit niyang pag angkin sa katawan ko na pinahintulotan ko naman. " Freya! f**k!" he gripped me on my waist as he rock my body behind me. nang sumabog siya sa loob ko ay doon na ako tuluyang nawalan ng malay! Pero bago ako tuluyan nawalan ng ulirat, tinandaan ko ang oras. It was exactly at midnight when I surrender myself to him. Lucas...