Hired by seven billionaires heirs

YNA'S POV Literal na naglalakad ako pauwi galing sa pangatlong failed job interview ko that day. Pangatlo. "Sorry, Miss Reyes. We need someone with experience." Experience? Experience ko magutom. Pasok ba yun? Nayuko ako habang naglalakad. Bulsa ko, may limang piso lang. Pang-masahe na sana. Kaso baka sa lamig lang mapunta. Tapos nakita ko siya. Isang matanda. Nakatumba sa harap ng isang napakalaking gate. Yung Villarosa Mansion daw yun. Sabi-sabi haunted daw kasi walang maid na tumatagal ng isang buwan. Multo daw nung dating may-ari. First instinct ko? Tumakbo. Baka multo. Second instinct ko? Si Mama. Kailangan ko ng pera. Third instinct ko? s**t, baka mamatay yung tao. So tumakbo ako. "Lolo! Lolo, okay ka lang po?!" Hinawakan ko balikat niya. Namumutla siya. Hawak niya dibdib niya. "My... my pills... inside..." Hingal siya. Mahina boses. Ako naman, si tanga, kinakalampag ko yung gate. "TULONG! MAY NAMAMATAY DITO! OPEN NIYO PINTUAN!" Biglang bumukas yung gate. Sobrang bagal pero nakakatakot. Lumabas limang lalaki. Lahat matangkad. Lahat gwapo. Lahat naka-formal kahit 7PM na. Lahat mukhang galit na galit sakin. Yung una, naka-suit. Cold yung mata. Mukhang CEO na sanay mag-utos. "Who the hell are you? And why are you touching my grandfather?" Boses niya parang yelo. Napalunok ako. "Ay sorry po! Akala ko po kasi mamamatay na siya kaya hinawakan ko! Gusto niyo po ba bitawan ko para matuloy?" Yung pangalawa, may headphones sa leeg. Mukhang rapper. Tumingin lang sakin. "She's crazy." "Ikaw po normal?" balik ko. "7PM naka-robe sa gate?" Yung pangatlo, naka-robe lang. Abs visible. Parang kakagising lang pero model pa rin. "But she's pretty. Can we keep her?" Ngumiti pa. "Ay Sir, hindi po ako aso," sabi ko. "Hindi po ako pwedeng i-keep." Yung pang-apat, naka-designer shirt. Masungit yung mukha. "This is why I hate poor people. So dramatic." Naramdaman ko yung init sa mukha ko. "Sir, I hate rich people din. So patas tayo. Cheaper po kayo sa feelings ko." Nakita ko yung ugat sa noo niya. Nag-pop. Yung panglima, baby face pero yung mata galit na galit. Lumuhod siya sa tabi ni Lolo. "Lolo! Lolo, wake up! Don't leave us!" Ako naman, si manhid, "Uy, hindi pa po patay. Pills lang daw po." Hindi ko na alam saan ko nakuha yung lakas ng loob ko. Tumakbo ako papasok. Hindi naman ako tinigil nung apat. Baka na-shock sila. Hinalungkat ko sala. Ang laki. Nakakalula. Pero nakita ko agad yung pill bottle sa center table. Takbo ulit pabalik sa gate. "Lolo, ito na po!" Tinulungan ko siya inumin. Hawak ko kamay niya habang umuubo siya. Five minutes. Yun lang inabot. Humiga siya ng maayos. Humihinga na ng normal. Namumula na ulit mukha. "Haah... salamat, iha," sabi ni Lolo. Hinawakan niya kamay ko. Malamig pa rin pero hindi na parang mamamatay. "What's your name?" "Yna po. Yna Reyes." "And what are you doing here?" Napakamot ako sa batok. "Ah... naglalakad lang po. Wala. Jobless." Bakit ko sinabi yun??? Tang_na Yna. Lima silang tumingin sakin. Sabay-sabay. Parang spotlight. Yung naka-suit nagsalita. "So you saved him for a job?" "Po? Hindi! I mean yes! I mean... opo? Hindi? Ang gulo!" Nagkagulo na utak ko. Biglang tumawa si Lolo. Mahina lang pero totoo. Yung katulong na sumilip sa bintana, bulong ng bulong, "First time daw tumawa si Lolo in two years." Turo ni Lolo sakin. Daliri niya nanginginig pa pero seryoso mata. "You. You're hired." "WHAT?!" sabay na sigaw nung lima. "I've been looking for a maid for six months," sabi ni Lolo. "Lahat ng inuupahan ko, pinapaalis ng mga apo ko after one week. But you... you have guts. And you saved my life." Napailing ako. "Po? Pero hindi po ako marunong mag—." Lolo ngumiti. "Three hundred thousand a month. Stay-in. All expenses paid. Basta... tiisin mo tong mga 'to." Itinuro niya yung lima. Tahimik ako. Three seconds lang. Tapos: "SAAN PO PIPIRMA?!" Sabay-sabay na naman yung lima. Yung naka-suit, yung may headphones, yung naka-robe, yung masungit, at yung baby face. Lahat sila, "Lolo, no!" Pero si Lolo, hindi na nakikinig. Hawak pa rin kamay ko. "Welcome to Villarosa Mansion, Yna. Good luck, iha. You'll need it." Lumingon ako sa lima. Lahat sila nakatitig sakin. Parang ako yung problema ng mundo. Sa isip ko lang: Lord, galing ako sa limang job interview. Sa isang gabi, nakuha ko limang boss. At lahat sila, gwapo. At lahat sila... END OF CHAPTER 1