Bir hafta geçmişti Arzu teyzenin geldiği günden. Arzu teyze bir iki gün kalıp yeniden memleketine dönmüştü. Her kes Ömer'in yaşadığını öğrenmişti. biraz daha dinlendikten sonra ben işime geri dönmüştüm. Tabi Ömer de aynı şekilde askeriyeye dönmüştü hemen.
Bir kaç gün daha dinlen desemde ikna edememiştim. Kendini her zamanki gibi güçlü göstermek konusunda inatçıydı.
Ben ise sabah erkenden okula gitmek üzere yola çıktım. Çantamı omzuma asıp koridorlardan yürürken, uzun süren yokluğumun ardından yeniden öğrencilerimin karşısına çıkmanın garip bir heyecanı vardı içimde. Sınıfa girdiğimde çocukların yüzleri parladı; sanki günlerdir bekliyorlarmış gibi gülümseyerek ayağa kalktılar.
“Günaydın çocuklar,” dedim ben de içten bir tebessümle.
“Günaydıııın öğretmenim!” diye hep bir ağızdan bağırdı
