Timin evden çıkışı, geldikleri kadar gürültülü oldu. Şahin’in kahkahaları koridoru çınlattı, Murat’ın “Komutanım makarnayı daha sık yapın, gayet iyiydi” diye sataşması ise Ömer’in sabır taşını çatlatacak son darbeydi. Bahar ve Güliz bana sarılıp iyi geceler diledi, Hasan da göz kırparak “Kusura bakmayın, biraz ani bastık,” dedi. Kapı kapandığında evde bir anda derin bir sessizlik çöktü.
Ben kahkahalarımı tutamıyordum, hâlâ gülerek koltuğa çöktüm. Ömer ise kapıyı kapatır kapatmaz derin bir homurtu çıkardı.
“Ben bu timi… var ya Zeliha, bir gün yemin ederim evin önünde nöbet tutturacağım. Bari içeri girmesinler!” dedi kaşlarını çatarak.
Gözlerimden yaş gelene kadar güldüm. “Ömer, ne var bunda? Hep birlikte güzel vakit geçirdik işte.”
“Güzel vakit mi? Ben… az daha…” diye başlayıp sustu. Yü
