Havaalanından dışarı adım attığım an içime çektiğim o serin hava, sanki içimde yıllardır kurumuş olan bir bahçeyi yeniden canlandırıyordu. Göğsüm genişledi, yüreğim hafifledi. Bu nefes… sadece oksijen değil, yeni bir başlangıcın ta kendisiydi.
Konaklamak için seçtiğim eve doğru yola çıktım. Fotoğraflarına bakıp hayran kaldığım o sokaklar, şimdi ayaklarımın altındaydı. Gözlerim her detayı ezberlemek ister gibi çevreyi tarıyordu. Renkli çiçeklerle süslenmiş balkonlar, tarihin izlerini taşıyan taş evler, temiz hava… Hepsi rüya gibiydi.
Arabanın camından dışarıya bakarken içimden bir ses “Neden daha önce gelmedin?” diye sordu. Gerçekten, şimdiye kadar neyi beklemiştim? Kendi kendime gülümsedim. Artık buradaydım.
Konaklamak için seçtiğim eve varırken, Silvia’yı aradım.
Silvia, burada kalaca
