CHAPTER 11
643 Words
NAPATINGIN ako kay Harry na tahimik nagmamaneho. Matapos kasi ng usapan ng parents ko ay naging tahimik ito.
Hinawakan ko ang kamay niya dahilan para mapasulyap ito sa akin. "Why?" Nagtatakang tanong nito.
"I'm so sorry, dahil sa pagbubintis ko ay mapipilitan kang matali sa akin."
"It's okay, Woman. Ayaw ko din naman na lumaki ang anak natin na hindi bumuo ang pamilya."
Napatango nanlang ako. "Sorry talaga ah? Ano na lang kaya ang sasabihin nila Tita Hannah pag nalaman nila na may apo na sila?"
"You know my mom?"
Tumango ako. "Oo, actually nameet ko siya noong una kong makilala si Harrison."
Sinamaan niya ako ng tingin bago itinuon sa daan. "Don't too close to my twin."
"Akala mo naman ganon kami kaclose." Bulong ko.
Tumigil na lang kami bigla, napatingin ako sa harapan ng mismong bahay.
Bumaba na ako, lumapit sa akin si Harry. "Let's go."
Pumasok na lang kami bigla sa bahay. "Baka kasuhan niyan tayo."
"No, it's okay."
"Swift, what are you doing here?"
"Nandiyan ba ang asawa mo, Renzo?"
"Bakit?"
"Ipapatingin ko sana tong kasama ko."
"Hintayin mo na lang pababa na si Keira."
"Maupo ka muna, Marie. Mag-uusap lang kami." Paalam ni Harry.
"Okay."
HARRY
LUMABAS kami ni Renzo hanggang makarating kami sa garden.
"Nabuntis mo no?"
"Yes."
"Sabi na nga ba, magpakalalake ka na ngayon para sa mag-ina mo."
"Hindi mangyayari iyon, Bading ako."
"Kaya nga, be a man."
"Pag ikaw hindi ka pa nagpakalalake ngayon, ewan ko na lang kung anong mangyayari sayo."
Natahimik na lang ako bigla dahil sa sinabi niya.
"Tara na sa loob, baka tapos na yung check-up ni Drecia."
Pagkapasok namin sakto naman na palabas na si Drecia at Keira.
"Tomorrow morning pumunta ka ng Mondragon Medical Hospital para makuha mo yung resulta kahit confirm na buntis ka talaga dahil sa pregnancy test. Minsan kasi nagloloko ang pregnancy test kaya kinuhanan kita ng sample."
Tumango si Drecia. "Maraming salamat, Keira."
"Walang anuman. Ang mga paalala ko sayo, huwag mong kakalimutan. Iwasan ang stress."
Tumango ito. Lumapit sa akin si Drecia at may ibinigay na puting maliit na bagay.
"Positive." Tipid na sabi nito.
It means buntis talaga siya!
***
NAKARATING kami sa mismong bahay namin habang buhat paharap si Drecia.
Nararamdaman ko na tumatama ang hininga nito sa leeg ko. Mukhang nakatulog ito.
"Who's that?" Bungad na tanong ni Dad.
I'm always pretend a straight man infront of my dad.
"Drecia Marie, my woman, Dad."
"Bakit buhat mo?"
"Tinatamad, Dad. Saka mukhang nakatulog dahil sa pagod."
"Go to your room, ihiga mo na ang girlfriend mo para makapagpahinga siya ng maayos."
Tumango ako saka pumasok sa kwarto ko, saka dahan-dahan ihiniga si Drecia.
Tinitigan ko siya. I will be a good mother/father to our child, Marie. I promise that to you and I will not hurt you anymore.
Hinalikan ko muna siya sa noo bago lumabas ng kwarto.
Bakit wala akong maramdaman na disgusto ng hinalikan ko siya sa noo?
Umupo ako katapat sina Mother. "Mother, Dad. Pinapapunta kayo ng parents ni Drecia Marie sa kanila bukas." Panimula ko.
"Why?" Nagtatakang tanong ni Dad. Habang si Mother naman ay abot tenga ang ngiti.
"Nabuntis ko po kasi si Drecia, kailangan na daw pong pag-usapan ang kasal." Mahinang saad ko.
"Yes." Mahinang bulong ni Mother. Napatingin ako sa kaniya, nakangiti pa din ito.
"Okay, pero sana pinag-isipan mo muna bago mo ginalaw ang girlfriend mo. Pareho pa kayong nag-aaral."
"Sorry Dad."
"It's okay, as long as na pananagutan mo ang girlfriend mo maganda. Ayoko na magkakaanak kayo na hindi pa kasal."
"Thank you, Dad. Balik na ako sa kwarto ko."
Pagkapasok ko sa kwarto ko ay walang buhay na humiga ako sa kama at tinignan si Drecia Marie.
Magpapakalalaki lang ako para sainyo ng anak natin, pero hindi ibig sabihin ay magbabago ako. Bading pa din ako. Ang gulo ng isip ko!
- Writer
