Bestet, hatırladığı en eski anıyı düşlerken meyve çanağından bir üzüm alıp ağzına attı. Sekhmet yanında oturuyor ve boynuna baldan yapılmış bir merhem sürüyordu. Maskenin altında kalan bölge morluk ve kızarıklıklar içindeydi. Sekhmet buğday teninin sardığı boynuna dokunmasına rağmen acıdan inlemiyor ya da sızlanmıyordu. Anubis, çakal maskesinin altından tapınaktan gecenin sessizliğini seyrediyordu. Sessiz olmalarının sebebi, Apis’in yasıydı.
Bestet o kadını gözünün önüne getirdiğinde nefretle doluyor, Horus’u hayal kırıklığına uğrattığı için öfkesine, aşağılanma hisside ekleniyordu. Görevi her şeyden çok tamamlamak istiyordu. Bestet'in zihninde canlanan anılar, onu derin bir öfke ve aşağılanma hissiyle dolduruyordu. Gözlerini kısarak, o kadını gözünün önünde canlandırdı. Nefretle doluyor
