"Hmmm?" mahinang umungot si Islaw bago ipinaling ang ulo, para bang nagtatanong ito.
"Pasensya kana, Islaw. Hindi ko mapigilang masaktan sa tuwing nakakakita ako ng kahit anong gamit ng dati kong nobyo."
"Hindi kasi ganoon kadali sakin na kalimutan ang minahal kong lalaki. Mag-isa nalang ako sa buhay at siya itong kinapitan ko nun, siya iyong pinanghawakan ko para tumuloy sa buhay pero niloko niya ako." nanghihinang napa-upo siya sa upuan.
Hindi na niya naiwasang mapahagulhol dahil sa matinding pighati na nararamdaman niya, malakas bawat pagyugyog ng kanyang mga balikat habang tinatakpan ng kanyang mga palad ang kanyang mukha na nabasa na ng luha. Impit siyang umiiyak at nilalabas lahat ng sakit na nararamdaman niya pero natgilan siya nang biglang lumapat ang mainit-init na palad ni Isl
