Wish Upon The Star

Six (Unedited)

"Does it mean... WAH!"They are all look terrified. Pilit nilang iniiwas ang paningin nila sa amin.

"Akira! Akina! Kanina pa namin kayo hinahanap!" dinamba kami ng yakap nina Trina at Yuna.

"Sorry! Ang dami kasing ganap!" paumanhin ni Akina.

"Oh siya halika na! Kumain na tayo!" pag-aaya ni Yuna, akmang lalakad na ako kasabay nila nang bigla akong mapahinto. Napansin ko ang isang simbolo sa may batok ni Yuna.

"Is that a symbol?" isang simbolong kulay itim, para itong makulimlim na kalangitan.

"Ah oo, lahat naman tayong mga Elementum, merong ganiyan." nginitian niya ako.

Nagsisimula na akong magulumihanan sa mga bagay. May nagtutulak sa akin na humagilap ng mga sagot.

Ang simbolo sa tiyan halimaw kanina...

Kaya uminom ako ng tubig at huminga ng malalim, parang sinasaksak ang puso ko sa lahat ng nakikita ko ngayon, hahayaan ko sya mag paliwanag, bibigyan ko sya ng pag kakataon ipag tanggol ang sarili nya.

“Okay lang ako, kumain ka na dyan, bago ko bawiin yan.” Sabi ko, kumain naman sya agad, habang ako pini[ilit kalmahin ang sarili ko, nasa public ako, ayoko gumawa ng gulo, ayoko ng eskandalo, ayoko makita sa f*******:, bilang warfreak na lola, may respeto pa ko sa sarili ko. 

“Dyan ka lang, may pupuntahan lang ako, dyan lang ako sa tapat mo, enjoy ka  muan dyan saglit.” Sabi ko sa kanya, tumango naman sya kaya tumayo na ako at nag lakad papunta sa baby section. 

Nandon pa rin sila, pero hindi na nakahalik sa kanya ang babae sa harapan nya, pero sobrang lawak naman ng ngiti nito, habang sya, akala mo kandila na nakatulos sa pwesto nya, hindi ko alam kung star struck sya sa babae na to, o parang tanga lang talaga sya nan aka tayo don.

“Ang tagal kita hinanap, miss na miss kita!” sabi ng babae sa kanya, wow, so reunion pala to? “Taga rito ka ba? Pwede ba kita alukin kumain?” aya ng babae.

“Miss, sandali lang.” dun lang yata natauhan ang lalaki na to, at hinawakan nya ang kamay ng babae, “Hindi kita kilala, so please, lumayo ka muna sakin.” Yun ang sinabi ni Leigh, may kung anong mabigat na bagay ang biglang nawala sa dibdib ko.

“Hindi mo ako natatandaan? Ako yung niligtas mo, apat na buwan ang nakakalipas, niligtas mo ko, matagal kitang hinanap, ako si Linei.” Kunot noo ko silang tinitignan, bakas ang pag tataka sa mukha ni Leigh, kaya naisipan ko nang lumapit sa kanila.

Kinalabit ko si Leigh, kaya tumingin sya agad, nawala ang kunot sa noo nya, “Love!” sabi nya at niyakap ako, tinignan ko lang ang babae, halatang gulat na gulat sa nangyari, ipinakita ko sa kanya ang singsing na ibinigay sakin ni Leigh, at tinaasan sya ng kilay. “Love, bakit ka nandito? Sino kasama mo? Bakit ka lumabas? Sana tumawag ka.” Sabi nya at inayos ang medyo magulo ko nang buhok.

Hindi ako sumagot, kinuha ko lang ang panyo ko at pinunasan ang mga labi nya, buong labi nya, na may bakas pa ng lipstick sa tissue, “Bakit pumapayag ka na halikan ng kung sino sino, ha?!” napa atras sya dahil sa bahagyang pag taas ng boses ko.

Gusto ko na nga i-congrats ang sarili ko, dahil hanggang ngayon kalmado pa rin ang akto ko, kahit sa totoo lang gusto ko na talagang sabunutan ang babae sa harap ko, kanina pa.

“Love, let me explain, okay? It’s not what you think it is, hindi ko sya kilala, I was looking for some clothes for our kid, and she suddenly showed up.” Pag papaliwanag nya at hinawakan pa ang kamay ko.

“Kid? May anak ka na?” gulat pa babae na to, hahalik ka ng di mo pala alam kung may pamilya? Mamamatay to ng maaga sa ginagawa nya eh.

“Yes, and we were actually getting married.” Kahit di ko pa talaga sure kasi wala naman nag tatanong sakin, “So please, don’t just wander around, kissing guys.” Yun lang at hinila ko na si Leigh, diretso sa restaurant na kinakainan namin.

Sakto na sinusubo pa ni Zain ang pasta nya, nang umupo kami sa table, bigla nyang nalunok ang kinakain nya, tapos maya maya bigla naman nabilauka, kaya inabutan ko agad sya ng tubig.

“Ayos ha, sabi ko bantayan mo,” bungad ni Leigh sa kanya, “Tapos nandito ka lang pala, kumakain, sarap ba pasta mo?”

“Bossing, sinusundan ko naman ng tingin si buntis, habang kumakain ako.” Pilit nya, kaya nabatukan sya, kaya tumingin sya sakin na parang maiiyak.

“Ako nag sabi na wag nya ko samahan, tigilan mo si Zain.” Kawawa naman, halatang nang hihingi ng tulong.

“Okay po, sorry, kain ka muna, malamig nay an, gusto mo i-order na lang kita ng bago? Para mainit?” alok nya, kaya tumango ako, “Akin na lang to, hintayin natin iyo.” Sabi nya at tumawag ng waiter, at inorder ang katulad ng order ko.

What the heck just happen?

                                                            --------------

“Again, Leigh? How could she able to have your phone number? Seriously? Nakaka ilang palit ka na ng number diba? Is she some kind of a stalker?” naiinis na ko, seryoso na talaga.

Tatlong beses na nag papalit ng number si Leigh, dahil sa tawag ng tawag sa kanya yung Linei na yon, pero ngayong umaga, isang text nanaman ang natanggap nya, ako ang naka basa dahil ako ang unang nagising, napuyat sya, dahil ayoko sya katabi, naiinis ako.

“Love naman hindi ko alam bakit sakin ka galit? Ako ba nag text?” tinaasan ko sya ng kilay at inabot ang phone nya. “Kulit nung babae na yon.” Bulong nya pero sapat na para marinig ko, hindi ko na lang pinansin.

“Tigilan mo ko sa ganyan mo, diba ngayon ang check up ko? Bilisan mo baka ma-late tayo sa appointment.” Nagliwanag naman ang mukha nya sa narinig nya, kaya natawa ako, at inabot ang phone nya, kinuha nya yon at ipinatong lang sa mesa.

“Oo nga pala, okay, okay maliligo na ko.” Tumango lang ako at inayos ang laman ng bag ko, kanina pa ko naka ligo, kumain na rin kami, sila Kris tulog pa, di ko alam kung ano pinag kakaabalahan nila, at hanggang ngayon bagsak pa.

We arrived at the hospital, fifteen minutes before my actual schedule, pag baba ko ng sasakyan, sinalubong ako ng malamig na hampas ng hangin, it’s exactly thirty days before Christmas day, the christmas breeze is here, iba na rin ang atmosphere sa paligid, parang mas alive, lalo pag gabi, at dumaan ka sa mga simbahan, buhay na buhay na ang mga night market kahit saan ka tumingin.

“Love sa tingin mo, boy or girl si baby?” lagi akong tinatanong ni Leigh tungkol sag anon, minsan natatawa na lang ako.

“Hmm, ewan.” Hinawakan ko ang may kalakihan ko nang tyan, six months na to, actually alam ko na ang gender, may regular check up lang ako just to check the baby.

“Sana lalaki sya no? para marami ako mature sa kanya,” he looks a dreamy boy right now, “Para pag laki nya kaya na nya ipag tanggol kung mag kakaron pa sya ng mga kapatid.” Wow, mga agad? Di pa nga tapos sa una.

“Paano kung babae?” malay naman natin.

“Then I’m gonna teach her how to defend herself, walang manliligaw until she turns thirty, and that’s final.” Natawa na lang ako don. “Here, malamig.” Sabi nya at ipinatong sakin ang cardigan, malamig, pero medyo naiinitan pa rin ako ng konti, I also gained weight, which is understandable.

“Sira ulo ka ba? Thirthy? We got into a relationship when I was eighteen, palibhasa alam mo karakas ng mga lalaki, hindi dahil lalaki ka rin, but you are also one of them, sapakin kita dyan.” He laughed and encircled his arms on my waist to support me while walking.

“Basta bawal, iba yon, tsaka matino ako, akala lang nila na chikboy ako, porket pogi ako? Sa isang babae lang ako nakatingin the whole time.” Sabi nya at kumindat sakin, kaya binatukan ko sya, instead na mag reklamo he just laughed.

“Kamusta na yung inaasikaso mo?” I’m talking about the bad guys who’s chasing after us, medyo nagging tahimik kasi ang buhay naming, nang lumipat kami dito, I changed my number, I deactivate my accounts, nag bigay lang ako sa ilan, na talagang mapagkakatiwalaan ko.

 “Yes, and we were actually getting married.” Kahit di ko pa talaga sure kasi wala naman nag tatanong sakin, “So please, don’t just wander around, kissing guys.” Yun lang at hinila ko na si Leigh, diretso sa restaurant na kinakainan namin.

Sakto na sinusubo pa ni Zain ang pasta nya, nang umupo kami sa table, bigla nyang nalunok ang kinakain nya, tapos maya maya bigla naman nabilauka, kaya inabutan ko agad sya ng tubig.

“Ayos ha, sabi ko bantayan mo,” bungad ni Leigh sa kanya, “Tapos nandito ka lang pala, kumakain, sarap ba pasta mo?”

“Bossing, sinusundan ko naman ng tingin si buntis, habang kumakain ako.” Pilit nya, kaya nabatukan sya, kaya tumingin sya sakin na parang maiiyak.

“Ako nag sabi na wag nya ko samahan, tigilan mo si Zain.” Kawawa naman, halatang nang hihingi ng tulong.

“Hmm, we already have a lead, inaayos pa naming, like I said, malaking grupo ang binabangga naming, so we have to be extra careful.” I nod, yes, kung malaking grupo nga ang hinahanap nila, then I doubt it kung walang kinalaman ang mga pulis at mga nasa awtoridad nito, sure ako na hawak din nila yon. Nakakatakot pag ganon kalaban mo.

“Are we safe?” dun sya huminto sap ag lalakad at tumingin sakin, “Are we, safe here?” I want assurance from him, he nod, I sighed in relief. “I trust you.”

“You can alwayssss.” He said and planted a kiss on my forehead that made me smile.

“Drama! Tara na pasok na!” he laughed with that, and it’s contagious. “Dami arte eh.”

We were talking about random things when the doctor arrived, she instructed me to lie down in the bed, so I did, Leigh was looking while the doctor was doing her job, it’s a first time for both os us, I guess we are both nervous and excited at the same time? Anticipation is all over his face, lahat ng galaw sinusundan nya.

Hindi ko alam kung matatawa ako or what, lalo na nang lagyan na ako ng gel, it was soft and cold, medyo minty rin ang amoy nya, medyo nasanay na rin ako dahil everytime na may check up ako, may ganito naman lagi.

“Wow, can you see that?” sabi ni doc, kaya na-excite ako lalo, “That baby is healthy.” Ako na ang kinakausap ni doc, she looked at me, and winked, so I chuckled. Naging close na rin kami, ako ang unang pumunta ditto, bago si Leigh, kaya nakausap ko na sya, gusto ko i-surprise si Leigh sa gender ng baby namin.

“A-ah doc, ano, anong gender?” hindi ako nagkamali, at nainip na nga po ang tatay mo anak, gusto na malaman kung babae la o lalaki. “Is it a boy or a girl?” he has teary eyes, excited at the same time.

“It will be better if your wife will tell you about it, Mr. Samaniego.” Nalukot ang mukha ni Leigh dahil don, yup he should be, he was so excited about it, but no matter how he tried to ask me, I’ll never answer that, he became grumpy after that.

“Doc naman, ikaw na, hindi nya sasabihin sakin yon ehhh! Hindi naman nya sasabihin sakin yaaan! Tagal ko na tinatanong yan sa kanya!” he act like a child right now, feeling nya siguro pinag kakaisahan naming sya, well, totoo naman. Hahaha!

 “Yes, and we were actually getting married.” Kahit di ko pa talaga sure kasi wala naman nag tatanong sakin, “So please, don’t just wander around, kissing guys.” Yun lang at hinila ko na si Leigh, diretso sa restaurant na kinakainan namin.

Sakto na sinusubo pa ni Zain ang pasta nya, nang umupo kami sa table, bigla nyang nalunok ang kinakain nya, tapos maya maya bigla naman nabilauka, kaya inabutan ko agad sya ng tubig.

“Ayos ha, sabi ko bantayan mo,” bungad ni Leigh sa kanya, “Tapos nandito ka lang pala, kumakain, sarap ba pasta mo?”

“Bossing, sinusundan ko naman ng tingin si buntis, habang kumakain ako.” Pilit nya, kaya nabatukan sya, kaya tumingin sya sakin na parang maiiyak.

“Ako nag sabi na wag nya ko samahan, tigilan mo si Zain.” Kawawa naman, halatang nang hihingi ng tulong.

“Ano nanaman, Leigh? Tigilan mo ko ha.” I was laughing at him, hindi pa rin sya tumitigil, nasa park na kami at kumakain  ng ice cream, ayoko muna sa masyadong maraming tao at aircon, nababahuan ako eh.

Medyo nawala na ang ilan sa mga nararamdaman ko, like my cravings, I mean meron pa rin, pero okay lang kahit hindi ko agad makain, hindi ako nawawala sa mood, at hindi ako umiiyak pag hindi ko nakain yon, medyo madalang na rin ako mahilo, pero lagi mainit ang pakiramdam ko, lagi rin ako pinag papawisan, madalas na rin mag cr para umihi, hilig ko sa tubig eh

“Dali na kasi love, sabihin mo na kasi!” kanina pa sya ganyan, pero hindi ako naiinis, natatawa lang ako. Sino mag aakala na ang isa sa mga pinaka magaling na agent, and not to mention that he is an Alpha, would act like this just to know the gender of our baby? It’s funny and entertaining. He was hugging me from behind, sa damuhan na kami nakaupo, mas malilim kasi dahil nasa ilalim ng puno ang inuupuan namin, he also bought some healthy foods fro me, habang sya, puro junk foods, nakka inggit!

“Heh! Surprise na lang kasi! Ang kul-“ we both stop when we heard my phone rang, sya na ang kumuha non sa bag ko at tinignan kung sino, tsaka nya inabot sakin, it was Alex, who’s calling me. It’s been a while.

“Hello?” may music sa background nya. More like a soft music, “Alex?”

“Nakakatampo ka naman,” yun ang bungad nya sakin, kaya kunot noo ako habang nakikinig sa sasabihin nya. “Bakit di mo pa ko dinadalaw? One month ago na after ko manganak, wala ka pa rin?!” nanlaki ang mata ko dahil don.

Oo nga pala! s**t! Nawala sa isip ko, busy rin naman kasi ako, ayts, wala na rin ako balita, hindi ko rin nasabi sa kanya ang address ko, si J clang din ang napag sabihan ko kung saan na ko nakatira.

“Hala, sorry!” sabay takip sa bibig, narinig ko ang mahinang pag tawa ni Leigh sa tabi ko kaya siniko ko sya, muntik pa sya mapaubo. “I’ll visit you then, text mo kung saan na new address mo, pupunta ko ha.

“Huh? Sino nag sabi sayo na buntis ako?” wala kasi ako maalala na sinabi ko sa kanya na buntis ako, halos ilang linggo pa lang ako buntis non nang mangyari yung aksidente, hindi ko na rin sya halos nakausap.

“Gaga ka ba? Nag kita tayo sa coffee shop bago ka mag file ng leave diba? Tapos ilang linggo lang sinabi sakin nila Amy na nag resign ka na daw?” totoo ba? Sinabi ko ba sa kanya na buntis ako nung nag kita kami sa coffee shop? Ang alam ko lang, nag usap kami sandali non. And she even know kung ilang months na to.

Pero baka nga nabanggit ko talaga sa kanya, tsaka what’s the big deal ba about her knowing? Alam naman ni Jc, baka sya ang nakapag sabi talaga non, she’s my friend after all.

“Baliw, sige pupunta ko, hindi pa ko nanganganak, mag papahatid ako dyan bukas, text kita agad.” I heard her chirp, so I laughed with that, she seems very excited, that’s the Alexis I used to know

“Ano daw?” tanong nya agad “Saan ka pupunta?” he was looking at me, while caressing my bump.

“Si Alex yon, nanganak na pala sya, hatid mo ko don bukas, hindi ko na kasi sya nadalaw, pag na-text na nya sakin address, okay?” he seems to disagree with that.

“Bakit ka aalis? Mahal naman, hindi pwede na kung saan saan ka pumupunta, tsaka na kamo, pag nanganak ka na.”

“Ihatid mo na ko, mag papasundo rin ako sayo kinabuksan non, okay?” he just gave me a nod, so I gave him a kiss.

Everything seems fine now, kaso yung utak ko mukhang hindi fine, mabilis na yata ako ma-paranoid sa mga nangyayari, pag may narinig, nakita ako na feeling ko hindi okay, iisipin ko agad na may problema, kagaya ngayon, tama ban a pag isipian ko ng masa ang kaibigan ko? Hay. I stopped when I felt my phone vibrate, may sms na galing kay Alex.

I opened it, and to my shock, it was her baby! Super cuteee!! Pero habang tinitignan ko sya, parang may ibang tao akong naalala, I mean hindi ko matandaan, kung sino, pero alam ko na may resemblance sya sa tao na yon, bakit ganon?

Bakit parang may kamukha sya na kakilala ko? Pero imposible naman yon, per hawig talaga.

That’s odd.