Aras geldiğinden beri Miran bana soğuk davranmaya, uzaklaşmaya başlamıştı.
Onun yanında uzak davranmaya dikkat ediyordu. Neredeyse bu bağ evine geleli 15 gün olmuştu ama aramızda eskisi gibi bir sıcaklık yoktu.
İlk öpücüğümdü… hâlâ dudaklarımda izi var gibi.
Miran’ın nefesi, parmaklarının sertliğiyle karışan o şehvetli an… her gece gözlerimi kapattığımda yeniden yaşıyordum. Unutmak istiyorum ama beynim inatla tekrar tekrar oynatıyor. Bazen öfkeyle, bazen utançla, bazen de içimde kıvranan tarifsiz bir özlemle.
Bütün gün bilgisayarın başında oturdum. Gözlerim yanıyor, parmaklarım uyuşmuştu ama duramadım. Belgeler önümdeydi: şifrelenmiş dosyalar, yarım kalmış raporlar, anlamsız gibi görünen kayıtlar. Çözdükçe daha da büyüyen bir labirentin içinde gibiydim.
Bir ara nefes almak için odada
