Ateş ile beraber içeri girdik. Kahvaltı masası çoktan hazırdı ve babam da aşağı inmişti. Ateş ile yan yana oturduk yine. Aileme saygı duyması kesinlikle çok hoşuma gidiyordu. Rol de olsa çok hoş bir davranıştı kesinlikle.
"Ateş oğlum, börek sever misin? Senin için yaptım."
"Elinize sağlık Neslihan hanım. Eminim çok güzel olmuştur."
Ateş tabağına bir dilim börek aldığında anneme döndü. "Oh valla ya, damadını benden çok seviyorsun şimdiden."
Annem güldü. "Olur mu öyle şey kızım, en çok seni seviyorum ben."
Gülüp başımı salladım. "Tamam hadi inandık."
Ateş börekten bir parça alıp ağzına attı. Tadına bakarken onu izledim. Gerçek hislerini merak etmiştim ve yüzüne baktığımda bunu anlamak daha kolaydı.
Ağzındaki lokmayı yutup anneme döndü. "Elinize sağlık Neslihan hanım, gerçekten çok güz
