Ateş'in Anlatımından Devam
Papatya'yı eve bıraktıktan sonra her zamanki mekanımıza sürmeye başladım. Onunla konuşmamızdan sonra tereddüt etmiştim. Bora sadece şanslıydı. Elinde kalan son fırsatı iyi değerlendirmişti. Bu yüzden onu öldürmeli miydim bilmiyordum.
Ama yine de onu cezalandırmalıydım. Anneme yaptırdığı şeyin bedelini ödemeliydi. Bunu da nasıl yapacağımı iyi biliyordum. Ölmeyecek sadece sürünecekti. Annem uyanana kadar onu esir tutacaktım. Bu da ona yapabileceğim en iyi şeydi.
Mekanın önüne geldiğimde arabayı durdurup kemerimi çıkardım. Bir yandan da telefonumu cebimden çıkarmıştım. Arabadan indiğimde Poyraz'ı aradım. Telefonu bir süre sonra açtı. "Efendim kardeşim." sesi uykulu geliyordu.
"Uyuyor muydun?"
"Evet, yoruldum bugün."
"Sen ve yorulmak? Hiç inandırıcı gelmiy
