Ateş'in Anlatımından Devam
"Bugün çıkacağını bilmiyordum."
Gözlerini kaçırıp konuştuğunda yutkundum. "Öyle oldu. Poyraz bir şekilde halletti."
"Sevindim senin adına."
Başımı sallayıp kucağındaki bebeğe baktım. "Ben de senin adına sevindim. Mutlu olmalısın."
Bebeği huzursuzlanmaya başladığında Murat yanımıza geldi. "Papatya, istersen Çiçek'i bana ver. Siz de rahat rahat konuşun."
Papatya başını olumsuzca salladı. "Gerek yok Murat. Teşekkür ederim. Konuşacak bir şeyimiz yok zaten." bana döndü. "Kendine iyi bak."
Odasına doğru giderken arkasından sessizce fısıldadım. "Sen de kendine iyi bak."
Papatya odasına girdiğinde Murat karşıma geçti. "Neden buradasın?" nefesimi bırakıp ona döndüm.
"Ne?"
"Papatya'yı üzdüğün yetmedi mi? Neden hayatını yoluna koymuşken geri döndün ki?"
Bu adama
