Papatya'nın Anlatımından Devam
Saçlarıma değen küçük öpücüklerle gözlerimi açtım. Gülümseyip başımı kaldırdım. Beni öpen adamın gözlerinin içine bakıp konuştum. "Günaydın hayatım."
Elini saçlarıma getirip omuzlarımdan arkaya attı. "Günaydın güzelim."
Elini saçlarımdan çekip tişörtüme getirdi. Sıyırıp yaramı kontrol ederken mırıldandım. "Daha iyiyim. Hatta çok iyiyim. Acaba bugün hastaneye mi gitsem?"
"Hemen kaçmak istiyorsun değil mi?"
Başımı salladım. "Ben evde uzun süre kaldım mı çok sıkılıyorum ya."
"O halde biraz daha sıkılacaksın çünkü bugün cumartesi."
Bütün zaman algım yıkılmış gibiydi. Doğru ya, bugün cumartesi. "Belki nöbetim vardır."
"Yok doktor yok. Nöbetin de yok."
"Hiç mi yok?"
Kaşlarını çattı. "Doktor sen benimle vakit geçirmek istemiyor musun?"
"Sanki evde du
