คนนี้แหละที่ช่วยได้
หวังซานซวินมองเห็นคนตัวเล็กเดินเล่นอยู่ในตลาดนานแล้ว ยามที่นางอยู่ต่อหน้าผู้อื่นมักจะร่าเริงสดใส ต่างจากยามที่อยู่กับเขา นางดูเกร็งและหวาดกลัวอยู่ตลอดเวลา แม้นางจะยิ้มให้เขาแต่รอยยิ้มนั้นมันแปลกไป แต่เขาก็ดูไม่ออก ไม่รู้ว่ามันแปลกไปอย่างไร
ตอนอยู่กับเขา นางจะดูเรียบร้อยอ่อนหวานจนน่ารำคาญ แต่ยามที่อยู่กับบุรุษผู้นี้ บรรยากาศของนางดูเปลี่ยนไป ดูผ่อนคลายและเป็นกันเองมากกว่าตอนที่อยู่กับเขามาก
“บุรุษผู้นั้นคือใคร” เขาเอ่ยถามคนสนิทด้วยน้ำเสียงที่น่ากลัว จนเหล่าลูกน้องต่างขนลุกไปตาม ๆ กัน
“บุรุษผู้นั้นคือ คุณชายรองหานขอรับ เป็นสหายของคุณชายรอง” จือคงที่ได้รับหน้าที่สืบเรื่องต่าง ๆ ในเมืองหลวง ตอบผู้เป็นนายในทันที
เมื่อได้รับคำตอบ เขาได้แต่ยืนมองภาพตรงหน้านิ่ง ทั้งสองคงจะรู้จักกันผ่านน้องชายของเขา เขาอุตส่าห์ปล่อยข่าวลือเรื่องการหมั้นหมายระหว่างสองตระกูลออกไปแล้ว ยังม
