Dışarıda çok rüzgar vardı. Ağaç yapraklarının hışırtıları camlardan geçerek kulaklarımıza dolarken gözlerimi kapatıp ıssız bir ada da olmayı diledim. Güneş , deniz ve kum. Yıllardır hasret olduğum muhteşem üçlü gözüme öyle güzel görünüyordu ki şuan. Kaçıp gitmek hiç bu kadar cazip gelmemişti şimdiye kadar belki... Televizyonun önünde somurtarak çizgi flim izleyen oğlum, ona alışması için her şeyi yapan kocam.. Ve arada kalan ben.
Uğur bir türlü gerçeği kabul etmemişti. İlk günlerdeki gibi olmasa da hala soğuk davranıyordu babasına karşı. Bazen günlerce tek kelime etmezken , bazen uzaktan yağızı izlediğini yakalıyordum. O zaman hemen odasına kaçıyordu. Oğlum korkuyordu.
Tekrar babasını kaybetmekten. Ona alışmaktan. Şuan onu öyle iyi anlıyordum ki ? Üzerine gitmiyordum. Alışacaktı. Yağızın
