Kabanata 19

2579 Words
"Saan kayo galing kuya Russel?" tanong ni Harvey pagbalik naming ni Nathan sa table. "Ah wala. Umihi lang." ngumiti ako. Mabuti na lang at hindi nila na halata na galing kami ni Nathan sa pag-iyak. Umupo ako sa pwesto ko kanina habang nagpalit sila Bruce at Nathan ng upuan. Katabi ko na ngayon si Nathan sa kaliwa ko habang nasa kanan ko naman ang kapatid kong panay ang kunot ng noo. "Kuya Russel siya ba?" bulong nito. "Huh?" "Sabi ko siya ba? Kung siya ba yung Nathan na iniyakan mo kahapon?" "Oo ako nga." Pagsingit ni Nathan sa usapan naming ni Harvey. Inabot niya ang kamay nito kay Harvey at nakipag-shakehands. "I'm Nathan Alvarez, soon to be the boyfriend of your brother." Ngumisi ito at napatingin sa akin. Ano raw? Teka lang tama ba ang narinig ko? Boyfriend daw? Kabanata 19 Soon To Be The Boyfriend Lumabas kami ng restaurant pagkatapos kumain. Agad na lumapit sa akin si Nathan para hawakan ang kamay ko. Magka-holding hands kami habang nililibot ang mall na ito. Hindi naman maiwasan ni Harvey ang pagtingin sa amin ni Nathan. "Oh ba't makatingin ka diyan?" tanong ko. "Wala. Thirdwheel ako eh." Wika nito. "Asus. Wala ka bang jowa sa lugar natin?" "Wala! Wala namang maganda dun. Kapag napagdesisyunan mong bumalik ng Maynila ah, isama mo ako. Doon ako hahanap ng magiging syota ko." Umiling-iling na lang ako. Ngayong hawak-hawak ko ang kamay ni Nathan, parang gusto ko bumalik. Kaso hindi ko naman kayang iwan pa ang pamilya ko. Pwede bang dito na lang din mag-aral si Nathan? Hindi ko kasi kayang malayo ulit sa kanya. Gusto kong bumawi sa kanya. "Soon, titignan ko kung babalik ako sa Maynila." Wika ko. "Sel, ano man ang maging desisyon mo sang-ayon ako. Gusto mo dito na rin ako mag-aral sa Cebu?" sabi naman ni Nathan na nakangiti pa rin. Masiyahin talaga itong si Nathan, lalo siyang pumopogi sa paningin ko kapag nakangiti. "Sira ka! Di mo pwedeng iwan ang pamilya mo doon." "Ayos lang, supportive naman sila sa akin eh. Supportive din ba ang pamilya mo sayo?" tanong niya. Kinabahan naman ako. Paano ko kaya ipapakilala ang lalaking ito sa tabi ko sa harap ng aking pamilya? Paano kung tumutol sila mama at papa pati si kuya Macoy sa desisyon ko? "Ipakilala mo ako sa inyo mamaya ah." Aniya at pinisil pa ang pisngi ko. "Cute-cute talaga ng SelSel ko." Dagdag pa niya. "Sweet naman." Pag-epal ni Harvey. "Ipakilala mo kaya siya kay mama at papa? Mukhang mabait naman pala iyang si Nathan." "Oo nga, tama ang kapatid mo. Ipakilala mo ako ah." Sabi ni Nathan. "Oo naman. Natatandaan mo ba yung pinangako ko? Ito na yun Nathan. Ito na ang pagkakataon." Wika ko. Huminga ako ng malalim at malalim din akong nag-isip. Iniisip ko kung ano ang magiging reaksyon ng pamilya ko kapag pinakilala ko na si Nathan sa kanila. Sana maging maganda ang resulta. "Bakit nga pala wala ka ng cellphone?" "Ah ano kasi." Nag-isip ako ng sasabihin. Naalala ko kasing tinapon ko iyon matapos ang gabing kinalimutan ko ang lahat sa amin ni Nathan. "Tinapon mo ano? Tsk tsk." Umiling-iling ito. "Oh heto." Inabot niya sakin ang kanyang cellphone. "Sayo na yan." "Ano? Ayoko nga ang mahal-mahal nito. Wala akong pambayad para diyan. Okay na ako na wala akong cellphone. Kaya ko naman." "Ano! Hindi ko naman pinapabayad yan. Sayo na yan bibili ako ng bago. At isa pa, hindi ako okay na wala kang cellphone. Hindi ko kayang hindi ka nakakausap sa text o tawag. Please tanggapin mo na." Tinanggap ko na lang ito kahit hiyang-hiya ako kay Nathan. "S-Salamat. Pero nakakahiya kasi syempre pag-aari mo 'to eh." "Ssshhh. Ang pag-aari ko, pag-aari mo na rin, okay?" hinalikan niya ako sa noo. Binuksan niya ito para sa akin at muli niyang sinet-up ang fingerprint sensor nito. Parehas naming ini-save ang fingerprint naming dalawa. "Kelan ka naman bibili ng sayo aber?" "Meron pa ako sa bahay. Sinadya ko talaga yan para sayo. Nandiyan lang yung mga pictures ko sa gallery sakaling nami-miss mo ako hihi." Nagpa-cute pa ito sa akin. Binuksan ko ang gallery niyang punong-puno ng kanyang mala-anghel na mukha. "HOY ANO 'TO!" binatukan ko siya. May isang picture kasi dito na hubo't-hubad siyang nag-selfie sa salamin. Tangina! Bigla tuloy akong nag-init. s**t! Humalakhak lang siya. "Wag mong ikalat nudes ko ah." "Gago! Langya ka." Natatawa kong sabi. "Ang sweet nila ano?" lumapit si Rusty sa kapatid ko. "Oo nga ehh." Sabay tawa ni Harvey. Inakbayan naman ni Rusty ang kapatid ko. Bigla kong naalala ang ginawa nila ni Noah sa hospital. "Hoy! Rustyman, bitawan mo nga ang kapatid ko. Mamaya mahawaan pa ng pagka-ano mo." "Bakit? Masama ba si kuya Rusty? Astig naamn siyang kasama eh." "Oo nga, ito talaga si Russel lagi mainit ang ulo sakin. Kalimutan mo na kasi yung ginawa kong pagsapak sayo nung birthday ko. Di ko naman yun sinasadya eh." Ani Rusty at inakbayan pa rin ang kapatid ko. Hindi ko na siya pinansin sa inis. Kapag may nangyari lang talaga sa kapatid ko. Walang iba akong sisisihin kundi si Rusty lang. Matino ang kapatid ko at ayoko naman maging katulad siya ni Rusty, Nang mapagod na kami sa paglilibot ay napagpasyahan na nilang umuwi. "Sige mauna na kayo. Salamat sa inyong tatlo kasi nahanap natin si Russel." Wika ni Nathan. "Ano? Mag i-stay ka rito?" "Oo ayaw mo ba?" "Hindi naman." Sabi ko. Sa katunayan nga ay masaya ako dahil hindi pa siya aalis. "Paalam Sel, Nathan uwi na kami ah." Sabi ni Bruce. "Ingat kayo rito." Sabi naman ni Sammie. "Bye Harvey!" paalam naman ni Rusty sa kapatid ko at umalis na sila patungo sa sakayan. Kami namang tatlo ay naiwan at naglakad na rin patungo sa bahay. Malapit lang naman itong mall sa bahay kaya nilakad na lang namin. Hinawakan ulit ni Nathan ang kamay ko habang patuloy kami sa paglalakad. Nasa likod naman namin si Harvey. "Alam mo ba kung bakit nag-stay ako rito? "Bakit?" tanong ko. Kinuha niya ang kamay ko at hinawakan ito ng mahigpit. Pagkatapos ay pinatong niya ito sa kanyang dibdib. Mabilis ang pagtibok nito. Parehas bumibilis ang t***k ng puso namin kapag kasama naming ang isa't-isa. "Damn, I miss your lips Russel. Ilang araw ka lang nawala pero sobrang namiss kita." He kissed my hands. Hindi ko ikakailang mahal na mahal ko rin si Nathan. Napakaswerte ko dahil sa akin siya. Sa akin napunta ang lalaking katulad niya. Konting tiis na paglalakad na lang ay makakauwi na rin kami ng bahay. Kasama ang binili ang mga damit naming na si Bruce ang nagbayad at syempre kasama din ang lalaking minamahal ko ng totoo. "Ma!" pagtawag ko kay mama pagkapasok ko ng bahay. Nakaupo siya sa tabi ni papa sa may sala habang nanonood ng telebisyon. "Oh anak ikaw pala." Sabi ni papa. Nag-bless ako at nakakatuwang nagbless din si Nathan sa mga magulang ko. "Magandang hapon po, kaibigan po ako ni Russel sa Maynila." "Talaga? Magpahinga ka muna, mukhang napagod ka sa biyahe mo." Tumayo si papa at inalok ng mauupuan si Nathan. "Ayos lang po. Nakapagpahinga na rin po kami sa mall." Tugon ni Nathan. "May bisita ka pala hindi ka nagsabi. O siya, pa. Bumili ka ng uulamin natin mamaya, ako ang magluluto." Utos ni mama kay papa. "Oh sige." Hinalikan pa ni papa si mama sa pisngi bago umalis. "Salamat po pero isang gabi lang naman ako dito." "Ay kahit na. Bakit isang gabi lang? Di ba pwedeng dito ka muna habang bakasyon niyo pa ni Russel?" suhestiyon ni mama. "Ahm. Pwede rin po hehehe." "Kuya Nathan, tara dun sa kwarto." Niyaya ni Harvey si Nathan na pumasok sa kanyang kwarto at kaming dalawa nalang ni mama ang natira dito sa sala. Lumapit siya sa akin at kinausap ako. "Kagwapong bata naman pala ng kaibigan mo, nak." Tumawa naman ako. "Bakit ma, type mo?" "Siraulo. Naalala ko lang kasi yung papa mo sa kanya, ganyan din siya kakisig noong kabataan pa namin. Naku anak kung babae ka lang talaga at manliligaw mo iyang si Nathan, botong-boto kami anak. Kaso lalaki pala. Sayang." Umiling-iling naman si mama. "Anong saying ma?" boses iyon ni Harvey na bumalik pala ulit sa sala. "Wala! Tsismoso ka talaga." Irita kong sabi. "Hindi porke't lalake si kuya Russel at Nathan, sayang na. Actually ma, nanliligaw si kuya Nathan kay Russel. Sabi pa niya kanina 'I'm Nathan Alvarez, soon to be the boyfriend of your brother." Ginaya pa talaga ni Harvey ang paraan ng pagsalita ni Nathan kanina. "Ano! Anak totoo ba?" gulat na gulat namang sabi ni mama. "Is this real?" dagdag na tanong ni mama. "Yes po tita. Narinig ko yung usapan niyo kanina." Lumabas naman si Nathan at lumapit sa amin. "Nandito po ako sa inyong harapan para ligawan kayo pati ang anak ninyo." Hinawakan ni Nathan ang mga kamay ni mama. "Sana po ay pumayag kayo." Lalong namula ang pisngi ni mama sa sinabi ni Nathan. "AH....Ehh.... Oo payag ako." Masayang sabi ni mama. "Salamat tita." Mabilis na niyakap ni Nathan si mama. Tuwang-tuwa naman ako dahil payag si mama sa relasyon namin ni Nathan. Ang buong akala ko talaga ay tututol sa akin si mama. Isa nalang ang problema ko ngayon, at yun ay si papa. "Russel anak, doon muna kayo matulog ni Nathan sa kwarto ni kuya Macoy mo. Tutal may sarili na silang bahay." "Talaga po tita." Masayang ani ni Nathan. Masaya din ako dahil magkakasama kami ni Nathan sa iisang kwarto. Payag talaga siyang magsama kaming dalawa kahit na parehas kaming lalaki. "Ay naku ma. Mamaya makabuo yang dalawa." Natatawang sabi ni Harvey. "Loko ka talaga. Syempre gusto ko lang magsama ang dalawa sa iisang kwarto ngayong gabi." Dumating na si papa maya-maya at dala niya ang sangkap para sa lulutuing ulam ni mama. Espesyal ang lulutuin ni mama kaya naman gusto niya itong ipatikim kay Nathan. Masarap naman talaga ang luto ni mama dahil kakaiba siya magluto. Natatakam ako dahil ngayon ko lang ulit matitikman ang luto ni mama. "Anong masasabi mo sa luto ng asawa ko hijo?" tanong ni papa habang kumakain kami ng porksteak na niluto ni mama. "Perfect po. Ito po ang pinakamasarap na ulam na natikman ko." Pagpupuri niya. "Ay akala ko ako ang pinakamasarap na natikman mo Nathan?" sabi ko sa isip ko. "Ay mukhang si Raiza ata. Hindi ako." Dagdag ko pa sa isip ko. "Sana talaga nasa Maynila na lang kayo nakatira para araw-araw ko kayong bisitahin. Ang sarap kasi ng luto niyo eh." Halatang sarap na sarap nga si Nathan sa luto ni mama dahil nakadalawang sandok na siya ng kanin. Ang takaw niya pala pero bakit ang hunky pa rin niya. Binaling ko ang tingin ko kela mama at papa na nag-uusap. Si papa naman ay naka kunot lang ang noo sa amin. "Hmm... Russel." Tawag ni papa sakin. "May dapat ba akong malaman sa inyo?" Napalunok ako. Hindi ko alam kung sasang-ayon ba si papa sa gusto ko. Bahala na. "Ah... Ano po yun?" tanong ko habang nainom ng tubig. "Ako itong nagtatanong sayo kung may dapat ba akong malaman sa inyong dalawa ng kaibigan mo? Mag-boyfriend naba kayo?" Naubo ako sa tanong ni papa. Muntik ko na ngang maibuga lahat ng tubig sa pagmumukha niya. "Huh? Hindi pa po." Tugon ko habang napayuko. Hindi ko alam kung anong sasabihin ni papa. "Anak, okay lang naman sa akin kung ano ang gusto mo. Support kami sayo ng mama mo." "TALAGA po." Imbes na ako ang magsabi niyan, si Nathan ang nagsabi. Mukhang siya pa ang mas natuwa sa sinabi ni papa. "Oo naman hijo, basta wag na wag mo lang papaiyakin ang anak ko at baka magkapatayan tayo." Tumawa si papa. "Biro lang, ang sakin lang naman eh... Ayusin niyo ang pag-aaral niyo. Hindi naman ako tututol sa inyo basta mag-aral lang kayo. Gawin niyong inspirasyon ang isa't-isa." Mabilis na tumayo si Nathan para lapitan si papa at hagkan ito dahil sa tuwa. Hindi rin magkamayaw si mama at gusto niya ring yakapin si Nathan bilang kanyang anak. Hindi ko namalayan na may luha na palang tumulo sa mga mata ko dahil sa nakikita kong suportado nila mama at papa ang pakikipagrelasyon ko kay Nathan. "Kuya naiyak kaba?" habang nage-emote ako ay bigla naman sumingit ng tanong ang kapatid kong si Harvey. "Wala 'to... Tears of Joy lang." tugon ko. Soon... Nathan and I will become married. Pero saan naman? "Ako na ang maghuhugas." Hinawakan niya ang kamay ko at pinatitigil ako sa paghuhugas ng pinagkainan. "Nope ako na. Mahiga kana doon, alam kong napagod ka sa biyahe." "Ako na Sel." Pagpupumilit niya. "Ako na nga kasi." Pinagpatuloy ko ang paghuhugas at dumating naman si mama. "Lintek, ako na ang maghuhugas tumabi ka diyan. Doon na kayo sa kwarto magpahinga, pagod pala ang magiging boyfriend mo dapat lambingin mo siya sa kwarto." Napatingin ako kay Nathan at tumaas-taas pa talaga ang kilay niya. Mukhang sang-ayon siya sa sinabi ni mama. Potek sa mukha palang ni Nathan mukhang may binabalak na naman sa akin eh. Gosh dito ko na ba isusuko ang pwet ko? Ngayon na ba? Pagkapasok namin ni Nathan ay mabilis akong sumampa sa kama at humiga. Nahuli naman si Nathan at nanatiling tumayo lang sa pintuan. Ni-lock niya ang pinto at pinatay ang ilaw. "Hoy gago! Buksan mo. Takot ako sa dilim." Pagkukunwari ko. "Matagal naman na tayong nasa dilim, madilim ang paligid natin pero nagsilbi tayong bahaghari." Aniya at sumampa na siya sa kama. "Gusto mo lang akong yakapin kasi namiss mo ko eh." "Baka ikaw ang gustong magpayakap sa akin." Tumawa siya. Tumalikod ako sa kanya para di niya mahalatang sobra akong kinikilig dahil katabi ko siya. Baka di ako makapagpigil kapag kaharap ko siya. Hindi ko kaya, sobra akong naa-attract sa mukha niya. Sa katawan niya. "Hoy humarap ka nga dito Sel!" utos niya. "Ayoko naiilang ako eh." "Dapat masanay ka na, magiging mag-asawa tayo pagdating ng panahon." WHAT ASAWA DAW? "Naiisip mo ba ang naiisip ko?" tanong niya habang hinahawakan niya ang palad ko. "Ano yun?" this time hinarap ko na siya. Nakangisi pa ang loko. Habanag hawak-hawak niya ang kamay ko ay mabilis niya itong pinatong sa pagitan ng kanyang mga hita. Damang-dama ko ang mainit niyang umbok at parang may kakaibang dumaloy sa aking katawan dahil sa kanyang katawan. He raised up my libido. Nag-init ako lalo sa kanyang ginawa. Damang-dama ko pa rin ang laki ng kanyang kahindigan kahit na may suot-suot siyang boxers. Hindi ata nag brief 'to. Dahan-dahan niyang inilapit ang mukha niya sa mukha ko at inilapat niya ang kanyang mga labi sa akin. Mas lalo pang dumagdag ang pag-iinit ko dahil hinahalikan na namin ang isa't-isa. Pumatong siya sa ibabaw ko habang patuloy pa rin sa pagtukaan ang aming labi. Kinikiskis niya ang kanyang harapan sa akin. Damang-dama ko na ang init ng kanyang pagkalalaki sa aking pagkalalaki. Sabay na tumigas ang pagkalalaki namin habang patuloy sa paghahalikan. He's mouth was like a f*****g wine, I get drunked by his hot lips. Patuloy kami sa pagkikiskisan until I felt like I'll c*m. Precum lang siguro iyon dahil sabik na sabik na ako kay Nathan. Sabik na sabik na akong muli ko na namang madama ang lahat ng init sa kanyang katawan. Sana hindi lang soon to be my boyfriend ko si Nathan. Sana soon to be my husband na rin. Sana maging kami pa rin hanggang sa dulo. Hanggang sa huli.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD