Kabanata 13
1625 Words
Parang may gumuhit sa puso ko nang makita kong masaya si Nathan habang may kausap na ibang lalaki. Mukhang may panibagong gusot na naman kami ni Nathan na kelangan ayusin.
Pinagmamasdan ko lang si Nathan habang kausap niya ang isang di pamilyar na lalaki, hanggang sa mapansin niyang nakatingin na pala ako sa kanya. "Uy Sel, lika dito." pinalapit niya ako. "Si Bruce pala, siya yung magiging kabanda ko." pinakilala niya ako kay Bruce. Simple lang si Bruce. Moreno siya at matangkad. Sakto lang ang katawan hindi naman sobrang payat.
"Hi Russel?" nakipag-shakehands siya. Tinanggap ko naman ito at binigyan ko siya ng matamis na ngiti.
"Hi din Bruce." tugon ko. Malambot ang palad ni Bruce. Napasarap tuloy ako sa paghawak kaya hindi ko namalayan na ilang segundo rin pala kaming nag-shakehands.
"Ehem." kunwari pag-ubo ni Nathan.
"Ay sorry Nate. Kelan ka pa pala sumali ng banda? Ba't ngayon ko lang 'to nalaman?" pagtatanong ko.
"Sorry surprise lang talaga kasi ito. Eh ang kaso nakita mo na si Bruce kaya naman sinabi ko na agad ng maaga baka mamaya kase pagselosan mo itong kabanda ko." aniya at tumawa naman si Bruce.
Kabanata 13
Surprise
"Talaga? Ibig sabihin ikaw yung gitarista nila?" nasasabik kong pagtanong.
"Hindi lang gitarista, ako rin ang vocal." pagmamalaki pa niya.
"Waahhhh! So proud of you." niyakap ko siya.
"Stay strong." nakangiting sabi ni Bruce.
"Salamat tol." ang sabi ni Nathan. "Ikaw? Wala kabang balak mag-jowa?"
"Nope, kuntento na ako sa banda hehe." aniya. Napangiti naman ako na parang aso dahil nacute-an ako sa pag "hehe" ni Bruce.
"Ehem. Nakita mo na ba sila Noah at Rusty? Kanina ko pa sila hinahanap di kaya lumabas sila?" tanong ni Nathan.
Naalala kong may ginagawa nga palang kababalaghan yung dalawa kanina sa restroom.
"Ah siguro nga lumabas. Hindi ko rin sila nakita Nate." pagsisinungaling ko.
Natahimik kaming tatlo. Mabuti na lang at nagsalitang muli si Bruce para matigil ang katahimikan.
"Diba ikaw yung binanggit ni Patrick doon sa suicidal video niya na nag-viral?" pagtatanong niya.
"Oo, baliw yun. Selos kasi yun samin ni Nathan ko hehehe." ang sabi ko.
"Oy nandyan pala kayo Nathan, at.... isang paasa sa tabi." pagpaparinig sa akin ni Rusty. Pag ako talaga napuno sa lalaking ito, sasabihin ko talaga sa kanila kung anong ginawa nilang kababalaghan sa restroom.
"Pre tama na, hindi naman kasalanan ni Russel yun." pagpapatigil ni Nathan kay Rusty.
"Teka? Nasan pala si Noah?" tanong ko sa kanya. Napansin kong napalunok si Rusty sa tinanong ko.
"Aba ewan ko. Ba't mo sakin hinahanap? Diba kaibigan niyo yun?"
Tch! Dami niyang sinabi ah.
"Sino pala 'tong kasama niyo?" nag-change na siya ng topic. Ayaw kase mahuli eh.
"Bakit? Type mo?" sabi ko habang nakangiti.
"Lol. Baka ikaw." inis niyang sabi.
"Bruce pala 'tol" inalok siya ni Bruce ng shakehands.
"Ah, ehh. Rusty nga pala." naka-ngiting sabi ni Rusty. Mukhang type na type nga ni Rusty si fafa Bruce. Napapansin ko rin ang malagkit na pagtitig nitong Rusty kay Bruce eh.
"Got to go na Nathan, see you nalang sa rehearsal. Dun sa music room bukas!" ani Bruce at nagpaalam na ito sa amin. Naiwan kaming tatlo nila Rusty.
"RIING RIIING" may tumawag sa cellphone ni Nathan kaya naman nag-excuse muna siya para sagutin ang tawag. Kaming dalawa na lang ni Rusty ang naiwan dito sa lobby habang nakatayo.
"EHEM EHEM.... Anong alam mo?" tanong niya sakin.
"Anong alam? Bakit? May dapat ba akong malaman sayo?" sunod-sunod kong tanong.
"Wala naman, alam mo kase. Pwede naman nating kalimutan yung nangyari sa birthday ko."
"Huh? Ano bang ibig mong sabihin?" kumunot ang noo ko.
"Wala. Ang slow mo!" inis niyang sabi.
"Bakit? Nakikipag-ayos kana sakin?"
"Wala hinde! Nagbago na isip ko." pagsusungit na naman niya sakin. Umalis na siya at ako nalang ang naiwang mag-isa dito sa lobby. Nakakainis na itong lalaking ito ah. Konting tiis na lang at magkakaroon ng gulo rito sa loob ng ospital. Baka sa susunod ay video naman namin ni Rusty na nakikipagbunuan ang mag-viral.
Hinanap ko si Nathan kung saan siya nagpunta. Nilibot ko na ang buong lobby ngunit wala talagang Nathan akong nahagilap. Napag-isipan kong baka umakyat na iyon sa kwarto ni Patrick dahil doon lang naman tahimik. Pagkalabas ko ng elevator, bumungad agad sa akin si Nathan na may dalang isang piraso ng rosas.
"For you." inabot niya ito sakin at tinaggap ko naman. Sinama niya ako sa isang kwarto na wala naman tao. Doon kami pumasok ni Nathan. Napansin kong ang ganda ng pagkakadisenyo sa kwartong ito at mukhang pinasadya niya ito para sa akin.
"Surpise!" aniya.
"Teka? Para saan 'to? Hindi ko pa naman birthday huh? Ba't may pa-surprise?" sunod-sunod kong pagtatanong.
"Ssshh.... syempre. Ganito ako mag-effort Russel. Kahit wala pang tayo, mag-eeffort na ako. Kahit na di ka tunay na babae, ituturing kitang babae." kinuha niya ang kanay kamay ko at hinalikan. "Mahal kita Sel. At ito na unang step para ligawan ka hanggang sa..... maging tayo."
Ang sweet talaga ni Nathan. Di ko akalaing may pa-ganito pa siya sa loob ng kwartong ito. Kumain muna kami sa isang table kung saan may nakalapag ang masarap na pagkain. Lasagna ito na may kasamang taco sa tabi. Meron pang wine na para sa aming dalawa.
"Kanina ko lang 'to pinaghandaan. Nung malaman kong nasa ospital si Pat, naisipan kong hindi naman tayo papasok kaya ginawa ko ito. Nagpatulong talaga ako kay Bruce, kanina pa siya nandito sa kwarto na 'to nag-aayos kasama si Nico." pagku-kwento niya habang kumakain kami sa table.
"Ah ganon? May pa-surpise-surpise ka pa ah. Eh, nasan na silang dalawa?" tumaas ang kilay ko.
"Eh syempre pinauwi ko na, moment nating 'tong dalawa eh." aniya.
Nilibot ko ang paningin ko sa kwarto. Ang ganda ng pagkakadisenyo talagang pinaghandaan. Halos kulay pula ang nakikita kong kulay sa paligid. Pati yung kama, kulay pula na may dilaw ang style ng bed sheet. Iniisip ko talaga kung bakit pati yung kama may disenyo eh? Di kaya? Hindi kaya ngayon na ako sisibakin ni Nathan? Di pa naman ako handa.
"Lika tayo." aniya. Di pa nga ako tapos kumain eh pinatayo na agad ako.
Lumapit siya sa likod ko at niyakap ako ng mahigpit. "Pwede mo ba akong pagbigyan kahit hindi pa tayo?" sabi niya. Gulat naman ako nang mapansin kong kinikiskis na pala niya ang kanyang harapan sa likuran ko. Damang-dama ng pwetan ko ang matigas niyang pag-aari. Nagpatuloy lang siya sa pagkiskis habang kayakap niya ako.
Siguro ito na nga ang panahon para pagbigyan ko si Nathan. Mahal namin ang isa't-isa eh. At wala namang mawawala sa akin dahil lalaki naman ako. Pinaharap ako ni Nathan at pinaghahalikan niya ako sa leeg habang hinuhubad niya ang pang-ibaba ko. Hinubad ko rin ang damit ko't nilapitan niya ang fetish ko.
Kiliting-kiliti ako dahil nasasarapan ako sa ginagawang paglalaro ni Nathan sa aking mga utong gamit ang kanyang dila. Bababa pa sana siya sa aking harapan para susuhin ako kaso pinigilan ko siya sa gusto niyan gawin. Ako naman ang kumilos, dapat ako naman ang magparaos sa kanya palagi na lang kasi ako ang sinususo niya nitong mga nakaraang araw.
Ako naman ngayon ang kumilos patungo sa kanyang mga utong. Dinilaan ko rin ito pababa sa kanyang abdominal muscles, hanggang sa kanyang pusod. "Ughhmm." rinig kong pag-ungol niya. Hanggang sa napansin ko na ang karog niya at dinilaan ko rin ito hanggang sa marating ko na ang alaga niyang napapalibutan ng kaunting buhok. Sa tingin ko'y bagong tabas lang ito.
"Mahal din kita Nathan kaya hayaan mo akong i-blow kita." sabi ko.
Mabilis kong sinubo ang kanyang kahabaan habang nakatingin ako sa kanyang reaksyon. Napapapikit siya at napapaungol ng mahina sa kada labas-masok ng kanyang burat sa aking bibig. Pinaglalaruan ko ang dalawa niyang itlog habang patuloy ako sa pagsuso sa kanyang kahindigan. Napapapikit na rin ako sa pagsuso sa kanya habang patuloy ako sa paglalaro sa kanyang mga itlog.
"Ughhh..... Russel...... Fuucckkkk." mahina niyang sabi. Minabuti kong dahan-dahanin muna ang eksena bago siya labasan. Iniluwa ko muna saglit ang kanyang alaga at sunod kong dinilaan at pinaglaruan ang kanyang mga itlog gamit ang aking dila. Sarap na sarap siya sa ginagawa kong pagdila at lalo pang lumalakas ang kanyang pag-ungol. "Hell nooo, ugghhhhh!"
Muli kong binalikan ang kahindigan niya. Doon ko nalasahan ang kanyang paunang katas na maalat-alat pa pero may bahid din itong katamisan. Ganon talaga siguro kapag gwapo, matamis. Biro lang!
"Sandali! Let me f**k your mouth." aniya. Tumigil ako sa pagkilos at hinayaan kong kantutin niya ang aking bunganga na para bang isang totoong hiyas.
Hinawakan niya ang buhok ko habang sinimulan na niya ang mabilis niyang pagkadyot sa aking bibig. Kinakaya ko pa rin ang kalakihan ng alaga ni Nathan kahit na sumasagad na ito hanggang sa aking lalamunan. "UGHHH FUCKKKKK! Ayoko pang labasan." aniya at itinigil niya nga ang pagkadyot sa aking bibig.
Lumipat na kami sa kamang inilaan sa akin ni Nathan. Doon pinatuwad niya ako. Gusto daw niya kasing dilaan ang butas ko. Ang weird pero hinayaan ko na lang siya sa gusto niyang mangyari. Sana kayanin ko talaga ang sakit dahil alam kong may kalakihan ang kahindigan ni Nathan. At sana mabilis lang namin itong magagawa.
"Nah, huwag muna ngayon Russel." gulat naman ako sa sinabi niya.
"Huh bakit? Ayaw mo ba? Kung ako tatanungin mo, syempre gusto ko para sayo mahal." ang sabi ko.
"Gusto ko kasi espesyal ang lugar hindi dito sa ospital." umalis na siya sa pagkakasampa sa kama at tumayo. Kinuha niya ang mga damit namin at saka kami nagbihis.
"Basta, gusto ko espesyal. Gusto ko muna surprise kung kelan. Kung kelan kita mabibiyak hehe." nakakalokong sabi ni Nathan.
Hays. Kelan naman kaya ang surprise na yon? Kainis 'tong si Nathan binitin ako. Sakit tuloy sa puson.
- Writer
