My f**k Buddy (Km Hunk Boys Series #1)

Kabanata 6

Kabanata 6

Panaginip

Hindi ako makatulog ng gabing iyon matapos akong halikan ng ilang segundo ni Nathan. Naalala ko kagabi ang matamis niyang paghalik na ginawa niya sakin. Ito ang unang beses na mahahalikan ako ng isang lalake at si Nathan pa talaga. Aminado akong naghuhuramentado ang puso ko sa ginawa niyang paghalik na iyon. Hinding-hindi ko makakalimutan ang gabing unang beses akong hinalikan ni Nathan. Sana masundan pa yon ng ilang beses, pero masyado naman akong umaasa. Magkaibigan lang kami.

Siguro iisipin ko na lang na friendly kiss lang yon. Pero hindi naman nagki-kiss ang magkaibigan diba? Ang nakakatawa, parehas pa kaming may lawit. Naging speechless kami parehas dahil sa ginawa niya kagabi. Ang naalala ko'y saglit lang siya nagpaalam at saka umalis. Hindi man lang niya pinaliwanag kung para saan ang halik na yon. Masyado pa siyang paasa. Alam niya sigurong may nararamdaman ako sa kanya.

No! Hindi pwede. Paano kung sabihin niya yon kela Patrick. Lalong-lalo na kay Thea. Mukhang pagtatawanan lang nila akong lahat kapag nalaman nilang may gusto ako kay Nathan. Pero hindi ko naman masisisi ang sarili ko, tao lang naman ako. Nakakaramdam din ng pagmamahal. Nakakaramdam rin ako ng pagkahibang kahit na alam kong ginagamit lang ako ni Nathan bilang parausan niya.

Sobrang tanga-tanga ko talaga. Ginagamit lang talaga siguro ako ni Nathan. Pero may isang tinig akong naririnig sa loob ko na baka sakaling mahalin din ako ni Nathan. Baka sakali lang. Wala namang imposible. Pero tatanggapin ko kung mare-reject man ako dahil yun ang katotohanan.

Tanghali na ako bumangon sa kama at napansin kong hindi na pala ako makakapasok ngayong araw. Ilang oras na rin akong naghihintay ng mga text ni Nathan pero wala pa rin talaga. Bakit ba ako umaasa? Kaibigan lang naman ako at hindi ako ang priority niya. Baka nga sila Thea at Nathan na ang magka-textmate at hindi na ako. Nope! Hindi dapat ako magselos. Wala akong karapatan kay Nathan. Im just his f*****g buddy!

Binato ko ang cellphone ko sa sahig dahil sa inis. Yumuko na lang ako at pumikit. Inisip ko na lang na baka busy si Nathan o di kaya'y wala siyang load kaya hindi makapagtext. Pero f**k it! Namimiss ko na ang mga text niya. Gustong-gusto ko yung feeling na ang bilis-bilis niyang mag reply sakin na para bang ako lang taong katext niya. Damn! I want his attention but I know my limitation. FRIEND KA LANG RUSSEL! FRIEND KA LANG!

Hindi ko namalayan na may mga luha na palang umaagos galing sa mga mata ko. Pinipigilan ko ang umiyak ng umiyak at maging malungkot kaso hindi ko talaga mapigilan ang nararamdaman ko. Kailangan ko sigurong ilabas ang lahat ng pagkaemosyonal ko ngayong araw. Para kinabukasan, kaya ko nang maging masaya. Wala nang aagos na luha kapag nakita ko si Nathan na masaya sa iba.

"RIIING! RIIING!"

Narinig ko ang malakas na pag-ring ng cellphone ko. Lumakas din ang t***k ng puso ko na baka si Nathan na ang tumatawag. Dahan-dahan kong itinapak ang mga paa ko sa sahig at lumapit ako sa cellphone. f**k! NATHAN IS CALLING!

Sasagutin ko ba? O hahayaan ko na lang hanggang sa magsawa na siyang tumawag sakin. Ngayon niya palang nagawa ang tumawag, dati nagtetext naman kami.

Hinayaan ko lang ang cellphone hanggang sa tinapos na niya ang tawag. Sunod-sunod naman akong nakatanggap ng mga mensahe na galing sa kanya pagkatapos.

"HEY BRO?"

"BAKIT WALA KA SA ROOM NIYO?"

"NAG-CUT KA BA NG CLASSES?"

"PUMASOK KABA SEL?"

"OYY MISS NA KITA. REPLY KA NAMAN."

Humihikbi-hikbi ako habang binabasa ang mga mensahe niyang sunod-sunod niyang ipinadala sa akin. Wala akong lakas na loob para magreply at para tanungin kung para san ba yung halik niya kagabi.

"I MISS YOU. REPLY KANA PLEASE."

Magrereply na sana ako na hindi ako pumasok nang makatanggap ulit ako ng sunod niyang mensahe.

"I LOVE YOU, MY PRINCESS THEA MABANGIS. JOKE!"

At tumigil ang mundo nang mabasa ko ang pangalan ni Thea. Binura ko na ang message na sana'y isesend ko palang. Wala na, finish na. Parang pinunit ang puso ko nang mabasa ko pa ang kasamang I LOVE YOU sa message niya na para kay Thea. Imbes na tatahan na ako sa pag-iyak, bumuhos na naman ang mga luha ko. Tangina bakit ba kase si Nathan pa ang iniiyakan ko.

"Sorry. Wrong send. Reply ka naman wala kabang load?"

Hindi ko pinansin ang mensahe niya at natulala na lang ako ng ilang segundo. May nag-text ulit sa akin pero SMART lang pala. Pina-loadan niya ako ng 300 pesos? WTF!

"Ayan, ni-load na kita. Nagtext ako sa kapatid ko na loadan ka. Baka pwede ka nang mag-reply bago pa dumating yung prof?"

May load naman talaga ako. Hindi naman niya kailangan pang loadan ako dahil kaya ko naman loadan ang sarili kong simcard. Nakakahiya naman sa kanya kaya magrereply na lang ako kahit na nasasaktan ako.

"Hindi ako nakapasok. May sakit ako." reply ko.

"Thankyou pala sa load. Hindi mo naman kailangang gawin yon eh. May pera ako panload." dagdag ko pa.

MAYA-MAYA AY NAGREPLY NA ULIT SIYA.

"HAH? AYOS KA LANG BA?"

"Oo naman." tugon ko.

"Sige. Papunta na ako sa dorm mo."

FUCK! Ayoko na ngang makita siya pero nagpupumilit pa rin siyang makita niya ako. Sasapakin ko na talaga 'to kapag nakita ko pa rito sa dorm. Hindi naman siguro siya makakapunta dito dahil may klase siya ngayon at hinding-hindi siya makakalabas ng school. Wag ako ang lokohin niya.

Binuksan ko na lang ang tv para naman malibang ako kahit na sandali. Sobrang nalungkot ako kanina eh kaya kailangan ko munang libangin ang sarili ko para makalimot kahit na sandali. Maya-maya pa ay may kumatok sa pinto. Kinabahan tuloy ako kung totoo ngang nakalabas si Nathan ng school para lang puntahan ako dito sa dorm.

Kabado ako habang dahan-dahan na lumalapit sa pinto. Sana hindi ito si Nathan, sana delivery lang ng tubig o di kaya'y si manang na nagpaparenta ng dorm. Pero f**k! Mali ako. Narinig ko ang boses ni Nathan sa labas ng pinto. Nagmamakaawa itong papasukin ko siya. Dapat pala hindi ko nalang sinabi na may sakit ako. Marupok pa naman ako pagdating kay Nathan.

Dahan-dahan kong binuksan ang pinto hanggang sa makita ko siyang naka-uniporme ng pang-HRM. Nakatingin lang ito sa akin at saka nilagay ang kanyang kamay sa aking noo at leeg.

"Huh? Wala ka namang sakit ah." pagtataka niya.

"Wala nga. Bakit kaba nandito? Diba may klase ka? Paano ka nakalabas ng school?" sunod-sunod kong pagtatanong.

"Nagpaalam ako kay prof na kung pwede bisitahin muna kita kasi malapit lang naman ang dorm mo dito sa school kaya pinayagan ako. Malakas ako don eh." kumindat pa siya. "Teka? Umiyak ka ba?"

SHIT! Napansin niya pala ang pamumugto ng mata ko dahil sa kakaiyak kanina.

"W-Wala 'to." pag-iwas ko ng tingin sa kanya.

"Hindi pwedeng wala. Umiyak ka eh. Sinong nanakit sayo?"

POTANG INA IKAW! Hinalikan mo ako kagabi tapos di mo pinaliwanag kung para saan yon. Umasa ako par!

"W-Wala nga. Bakit ba ang kulit mo?" inis kong sabi.

"Huh? Ano bang kasalanan ko? Ba't nagagalit ka ng ganyan? Nagtatampo kaba? Nagseselos?"

"Hindi ako nagseselos!" malakas kong sabi. "Tanungin mo sarili mo kung bakit." dagdag ko pa.

"Hays ang gulo mo Sel. Ang drama mo naman. Ano ba nagawa ko sayo? Wag kana magalit." mabilis niya akong niyakap ng mahigpit. Heto na naman. Magkadikit na naman kami. Sana hindi niya marinig kung gaano kalakas ang t***k ng puso ko kapag nasa tabi ko siya. Feeling ko sasabog na ang puso ko dahil sa yakap niyang mahigpit. Di ko na kaya, baka masabi ko pa ang nararamdaman ko kaya agad ko siyang itinulak ng mabilis.

"Wag mo akong yakapin. Di ko deserve ng yakap mo."

"Huh? Ano bang sinasabi mo?" nalilito niyang sabi.

Huminga ako ng malalim bago magsalita. "Okay. Eto na, hinalikan mo ako kagabi para saan ba yun huh?" tinignan ko siya at nakakunot pa rin ang noo niya. "Wala lang yon sayo? Pasensya na ah akala ko kasi may pagtingin ka rin sakin. Akala ko kasi mutual ang feelings natin pero hindi pala putang ina! Ang tanga ko! Bakit ka nga ba magkakagusto sa katulad ko?"

Sa wakas at nailabas ko na rin ang gusto kong sabihin. Gusto ko nang tapusin ang pagkakaibigan namin ni Nathan para hindi na ako masaktan at hindi na ako umasa.

"Ano? Hindi ka makapagsalita? Nakakainis ka Nathan. Bakit ba kasi ako nahulog sayo? Bakit ba kasi ako na-attract sayo ng sobra-sobra? Bakit ba kasi kita minahal gayong alam ko naman ko naman na hindi mo naman ako kayang mahalin pabalik. Umasa lang talaga ako pasensya na." mangiyak-ngiyak kong sabi. Pinipigil ko lang na may tumulong luha sa mata ko. Kailangan kong maging matatag.

"S-Sorry Russel." mahina niyang sabi. "Hindi ka tanga, at mas lalong hindi ka umasa. Oo nung una, ginamit kita para mapalapit ako kay Thea pero na-realize ko na mas mahalaga ka pa pala kaysa sa kanya. Sayo ko nararanasan na maging masaya, kasi kay Thea snob lang ako. Wala pala akong pag-asa sa kanya. Pero kagabi, doon ko narealize lahat. Kaya kita hinalikan because...because...." pinipigilan niya ang sasabihin niya dahil ayaw niyang maiyak katulad ko.

"Because ano?" tanong ko.

"Kasi, mahal na rin kita. Sinubukan kitang halikan kagabi para malaman ko kung tama ba itong nararamdaman ko. Pero tama nga, yung nararamdaman mo, nararamdaman ko rin pala. Mutual lang tayo Russel. At wala kang dapat ikaiyak o ikaselos."

"Ano yung kanina? Bakit na-wrong send ka? Akala mo hah! Wag mo akong lokohin kayo na ni Thea! May pag-I LOVE YOU ka pa sakanya."

"Sinubukan rin kitang pagselosin para mag-reply ka. Akala ko nga magrereply ka, yun pala wala kang load."

"Meron akong load. Nagkunwari lang akong walang load. Ayoko kasing replayan ka, ayoko kasing masaktan.

"No Russel, hindi kana masasaktan. Ngayong alam ko na parehas tayo ng nararamdaman, I can prove it to you. Gusto mo ligawan pa kita?"

"Huh? Seryoso ka ba?" tanong ko.

"Oo, cause I'm not only your f*****g buddy. But also, I can be your boyfriend."

Dahan-dahan siya ulit na lumapit sa labi ko para dampian ito. Sobrang saya ko dahil hindi ako umasa. At parehas pa kami ng nararamdaman namin ni Nathan. Hindi pala masama ang magbaka-sakali na may pagkakataon pang maging kami ni Nathan. f**k! This is our 2nd time kiss. At mas matagal ito kaysa sa una.

Nakakalasing ang bawat paghalik ni Nathan. Sobrang saya ko deep-inside at halos sumigaw ang puso ko dahil sa saya. Mahal na mahal ko na talaga itong si Nathan. And I'll promise he's my first and last boyfriend in this world full of mystery. Iba talaga ang nagagawa ng pag-ibig. Wala talagang pinipili ang pag-ibig. Kahit sino o ano ka man, tatamaan ka nito. At walang sino man ang makakahadlang dahil palaging nagtatagumpay ang pag-iibigan ng dalawang tao laban sa mundo.

Patuloy pa rin kami sa paghahalikan ni Nathan. Nilagay niya ang kamay ko sa kanyang puso at damang-dama ko ang bilis ng t***k nito. "Ikaw ang dahilan kung bakit mabilis ang t***k nito." sabi niya sa pagitan ng paghahalikan namin.

Pinadama ko rin sa kanya ang naghuhuramentado kong puso. Hindi ako makapaniwalang parehas lang kami ng nararamdaman para sa isa't-isa. Hindi ko na hahayaang mawala pa si Nathan sa tabi ko. Gusto ko palagi lang siyang nandito sa tabi ko. I can't live without him. Mababaliw yata ako kapag nalaman kong may umagaw kay Nathan. He's mine and I'm his too.

Hinubad ni Nathan ang suot-suot kong damit at itinuloy niya ang paghahalik sa leeg ko hanggang sa bumaba siya sa utong ko. Hindi na namin ito ginagawa dahil sa kagustuhan lang ni Nathan, kundi gusto namin ito parehas dahil mahal namin ang isa't-isa at wala nang makakapigil pa sa amin. Nagulat ako nang hinubad niya ang pang-ibaba ko. Susubuin niya ba ang akin?

"Dahil mahal kita, Ibo-blow kita." ang sabi pa niya bago niya susuhin ang alaga ko.

Sinimulan na niya itong dilaan at subuin. Ngayon lang niya ako sinubo at dahil yon sa kagustuhan niyang iparamdam kung gaano niya talaga ako kamahal. Labas-masok lang sa kanyang bibig ang matigas kong alaga hanggang sa sinasabayan ko na rin siya sa pagkadyot. Hinawakan ko ang ulo niya at hinayaan niya ako na gumalaw at kantotin ang bibig niya hanggang sa maabot ko ang langit.

"UGHHHH! NATHAAAAN!" inuungol ko na rin pati ang pangalan niya.

Konting kilos na lang at lalabasan na ako. Ayoko pa sanang tapusin ang pagtsupa niya sa akin kaso madali lang talaga akong labasan. Sumabog lahat sa mukha niya ang katas at nagmadali kaming linisin ang sarili namin pagkatapos.

"UGH! Salamat Nat!" ang sabi ko.

"For now, babe na ang tawagan natin." aniya at natuwa naman ako dahil pwede ko na siyang tawagin ng babe sa text nga lang. Hindi pa namin pwedeng sabihin kela Patrick at Thea na may relasyon na kami Nathan. "Kahit hindi pa tayo babe na ang tawagan natin huh? Liligawan pa kita Sel este babe."

"Opo babe." sabi ko at niyakap ko siya ng mahigpit.

Hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwalang parehas kami ni Nathan na inlove sa isa't-isa. Hindi kaya isa lang itong panaganip? Nako sana huwag na akong magising.

MASUSUNDAN..........................