CHAPTER 3 - Intimacy
1586 Words
Nanginginig si Ulysses sa bisig ni Lino, puso niya kumakabog nang mabilis.
“Are you sure… we’re really doing this?” bulong ni Lino, medyo nanginginig ang boses.
“Yes…” Ulysses gasped, halos desperado.
“I’ve waited… for too long.”
Muling nagtagpo ang labi nila—mas malamim, mas matindi, puno ng pagnanasa na hindi mapigilan.
Nagpaligsahan ang dalawa sa paghubad ng kani-kanilang damit.
Sandaling paghiwalay ng kanilang labi ay sobrang pusok naman ng magkatagpo ulit pagkatapos maghubad.
Isinandal ni Lino si Ulysses sa dingding ng opisina. At sinimulang sinibasib ng halik ang leeg nito.
Napaungol si Ulysses.
"Ohhhh, I am longing for this, Lino."
Hinaplos haplos ni Lino ang katawan ni Ulysses.
Bawat kurbada ng katawan nito.
"f**k! Ulysses, I never felt like this before!"
Parang apoy na sinisilaban ang bawat isa.
Lino kissed him passionately, lips sliding to his neck, sa dibdib, hinahaplos ang bawat inch ng katawan niya.
Dahan-dahang ginabayan si Ulysses sa office couch.
Inihiga ni Lino si Ulysses. At dahan-dahan na binaba nito ang halik sa puson. Dinilaan nito ang butas ng pusod. Inikot ikot muna nito ang dila. Na ilang segundo.
Pagkatapos ay unti-unti na binaba ni Lino ang bikini brief ni Ulysses.
At tumambad kay Lino ang ari ni Ulysses.
Napahinto si Lino.
Hindi agad nakagalaw si Lino nang makita niya ari ni Ulysses.
Napahinto lang siya—hindi dahil sa takot, kundi dahil sa hindi niya iyon inaasahan.
Pero walang anumang bakas ng pagkasuklam sa mukha niya.
Kung tutuusin… para bang mas lalo siyang nag-init, mas lalo siyang na-curious, mas lumalim ang tingin niya.
Dahan-dahan siyang lumapit.
“Ulysses,” mahina niyang sabi, halos paos. “Hey… look at me.”
Hindi niya tinignan ang katawan ni Ulysses na para bang kakaiba.
Tiningnan niya siya bilang tao—bilang lalaking gusto niya mula pa noon.
Napalunok si Lino.
May halong pagnanasa, may halong pag-intindi sa boses niya.
“I’m not shocked in a bad way,” bulong niya.
“I’m just… surprised. Pero hindi ibig sabihin na pinandidirihan kita.”
Mas lumapit pa siya, ramdam ang init ng hininga niya.
“Kung gusto mong magpaliwanag… I’m here.
Pero kung ayaw mo, tatanggapin ko pa rin.”
Sobrang namula si Ulysses, halos umurong.
Hindi makatingin kay Lino. Nahihiya. Natatakot.
Parang gusto niyang magtago.
Humugot siya ng malalim na hininga.
“Lino…”
Boses niyang bahagyang nanginginig.
“May kondisyon ako—since birth. Male pseudohermaphroditism. 46,XY DSD.”
Hindi niya magawang tingnan si Lino sa mata.
“I’m genetically male… pero hindi fully nag-develop ang katawan ko.
Hindi ko alam kung matatanggap mo."
Napakagat-labi siya, halos pumikit.
“I’m sorry kung hindi ko agad sinabi.”
Tahimik si Lino sandali.
Pero hindi siya umatras.
Mas lalo pa siyang lumapit.
Inangat niya ang mukha ni Ulysses gamit ang kanyang mga daliri.
“Why are you apologizing?”
May bigat ang boses niya, may init, may pagnanasa na pinipigilang sumabog.
“Ulysses… lalaki ka.
At wala akong nakitang dahilan para umiwas.”
Hinawakan niya ang pisngi nito—hindi marahas, kundi may tiyak na pag-aari.
“At sabihin ko na rin sa’yo nang totoo…”
Huminga siya nang malalim, ramdam ang biglang pagtaas ng pulso niya.
“…hindi nabawasan ang attraction ko.
Mas lalo pang tumindi.”
Nag-init ang tingin ni Lino, hindi marumi—kundi raw, honest desire.
“Hindi ako natatakot na gusto kita.”
Mas lalo pang lumalim ang boses niya.
“At hindi ko tinatanggi na mas lalo akong na-attract sa’yo ngayon.”
Bahagya siyang ngumiti—hindi pangutya, kundi tapat.
“Kung inaakala mong mawawala ang pagnanasa ko…
Ulysses, mali ka.”
Mas lalo niyang tinapat ang noo niya kay Ulysses.
“Kasi ngayon”—bumaba ang tono niya, halos bulong—
“mas mataas pa ang libog ko kaysa kanina.”
Napapikit si Lino, hindi niya maintindihan ang sarili.
“Hindi ko alam kung bakit ganito…” bulong niya, nanginginig ang tono.
“Pareho tayong lalaki. Mali ito… sabi nila. Makasalanan. Pero—”
Napailing siya, halos desperado.
“Ulysses, hindi ko kayang pigilan. Hindi ko kayang itanggi.”
Napalunok si Ulysses, bumigat ang dibdib.
“Hindi ko rin kaya itanggi, Lino. Kahit noon pa man. Ng una tayo magkita. Pero… paano si Amy?”
May takot sa mata niya.
“What if she finds out?”
Huminga nang malalim si Lino, halos pumikit sa bigat ng tanong.
“H-hindi ko alam…”
Hinawakan niya ang pisngi ni Ulysses, marahan ngunit may pwersa.
“Pero all I know is.... I love you, Ulysses."
Dumikit siya, halos dumampi ang hininga sa labi ni Ulysses.
“I am into you, Ulysses.”
Ang boses niya ay punô ng pagnanasa na hindi niya maipaliwanag.
At bago pa makasagot si Ulysses,
nagtagpo muli ang kanilang mga labi—
Mas mainit.
Mas desperado.
Hinawi ni Lino ang dalawang hita ni Ulysses.
Sinalat niya muna ang butas ng ari nito na kanina ay walang humpay niyang dinilaan. Walang pinagkaiba sa ginagawa niya sa asawa niyang si Amy.
At bigla, ipinasok niya ang naghuhumindig niyang tarugo.
Napasinghap si Ulysses. Sa kirot at hapdi na kaniyang naramdaman.
Hindi akalain ni Ulysses na ganito pala katindi kasakit ang mapunitan ang isang babae. Lalong virgin pa ito.
Napahawak siya da matipunong braso ni Lino.
"f**k! Lino, it hurts!" Sigaw ni Ulysses.
Napangiti si Lino. Hinalikan niya sa labi si Ulysses.
"Hmmmmmmp! f**k! Putsa! Lalo ako nililibugan sa angal mo. Mamaya sasarap na rin yan. Hmmmmp!"
"Ohhhhh, Lino, I think masarap na......ahhhhhh!"
Nag-umpisa na si Lino gumalaw sa ibabaw ni Ulysses.
Pumulupot ang mga hita ni Ulysses sa bewang ni Lino, hindi na tinatago ang kagustuhan.
Mabilis agad ang pag-araro. Kaya napapa ah sa ungol si Ulysses.
"Aaaaahhhhhh, Lino, bilisan mo pa..don't stop......!"
Mabilis ng mabilis.
Pareho na sila naliligo sa pawis.
"Putangina, Lino, lalabasan na ako!"
"Ohhhh, sabay tayo Ulysses, ipuputok ko to sa loob mo. Hindi ka naman mabubuntis.....!"
At sumambulat sa loob ni Ulysses ang katas ni Lino.
“You feel that?” Ani Lino.
Bumagsak sa dibdib ni Ulysses si Lino
"Tangina! Ulysses, hindi ko akalain magagawa natin to." Habol ang hininga.
Napangiti si Ulysses, mabagal, parang gumaan ang dibdib niya nang kaunti.
“I’m happy… Lino,” aniya, mahina pero totoo. “Akala ko nagkamali ako. Akala ko… .”
Huminga siya nang malalim, halos nanginginig ang boses.
“Can we go on with this? Ayokong mawala ka. Hindi ko kaya.”
Hinawakan niya ang mukha ni Lino at niyakap ito nang mahigpit, parang takot siya na kapag binitiwan niya ay mawawala ito sa buhay niya.
“I love you, Lino… please stay with me.”
"I don't know, Ulysses. I don't know." Ani Lino.
Bago matapos ang gabing iyon. Ilang ulit pa may nangyari sa kanila.
Simula noon. They secretly seeing each other.
Haggang it's there eight year anniversary.
Mabilis ang patakbo ni Ulysses sa kaniyang kotse.
Ayaw niyang maghintay pa ng matagal si Lino.
Pagkarating niya sa hotel, halos takbuhin niya ang lobby papunta sa elevator. Pagpasok niya, agad niyang pinindot ang 10th floor, ngunit hindi iyon nakatulong sa kaba niya.
Pagdating niya sa room, kumatok siya nang sunod-sunod.
Ilang segundo lang, bumukas ang pinto. Nandoon si Lino—suot ang puting robe ng hotel, may hawak na kopita ng red wine, at isang tipid, pilit na ngiti lamang ang ibinigay sa kaniya.
“Hi… I’m sorry,” pagtatangkang ngiti ni Ulysses.
Alam ni Ulysses na nagtatampo ito.
Sinara na ni Ulysses ang pinto.
Hindi sumagot si Lino. Tinalikuran siya nito at naglakad papunta sa bintana, tumingin sa city lights sa ibaba, at ininom ang huling patak ng alak.
Alam niyang may tension sa pagitan nila ni Lino. At kasalanan niya.
Dahan-dahan niyang tinanggal ang dalawang butones ng long sleeve niya. Lumapit siya kay Lino, marahang niyakap ito mula sa likod.
“Hey… I’m sorry,” bulong niya, halos pakiusap.
Kumalas si Lino. Malamig.
“Ulysses, I think we should talk.”
Napakunot ang noo ni Ulysses. “W–what is it?”
Kinuha ni Lino ang kaniyang cellphone, mabilis na nag-scroll, at may ipinakita.
Isang post.
Picture ni Anara kasama si Ulysses—mahimbing siyang natutulog, at si Anara, nakanguso ang bibig malapit sa bibig niya.
Caption: “Officially my boyfriend. Mr. Ulysses Laxamana—The CEO and Owner of Laxamana Group.”
Nanlamig ang dugo ni Ulysses.
“Lino… no. I was drunk. Hindi ko alam na nag-selfie siya nang ganyan. Hindi ko akalain na ipo-post niya ‘yan…”
Naputol ang pagsasalita niya nang magsalita si Lino, mababa pero matalim ang tono.
“May nangyari ba sa inyo? Does she know?”
Humigop ng hangin si Ulysses.
“No… but—”
“But what?”
Lumapit si Lino, hawak-hawak ang cellphone, ang tingin ay parang tumatagos sa dibdib niya.
“I gave her what she wanted,” mahina pero malinaw na sabi ni Ulysses. “I— I f****d her with my fingers… and my tongue.”
Napangiti si Lino—pero hindi iyon ngiting masaya. Ngiting puno ng sakit at pang-aasar.
“Hindi mo ba alam na hahanap-hanapin niya ‘yan?”
Isang matalim, mapait na tawa ang lumabas.
“Binigyan mo siya ng dahilan para hindi ka na bitawan.”
Nalugmok si Ulysses.
“Damn her… Lino, please. Let’s talk about us.”
Lumapit siya, hawak ang balikat ng lalaki, desperadong hinanap ang mga mata nito.
“I want you.”
Hinawakan niya ang mukha ni Lino at mariin itong hinalikan. Hindi pakiusap—kundi paghahabol.
Halos takam.
- Writer
