CHAPTER 2 - Secret Affair
1453 Words
Suddenly, parang natauhan si Ulysses.
He pulled back abruptly, breathing hard, and wiped his mouth with the back of his hand.
Then—without a single word—he stood up and left the room.
Iniwan niya si Anara sa gano’ng sitwasyon, hingal, nanginginig, at hindi makapaniwala.
Nagulat si Anara. Dapat hahabol sana siya, pero mabilis na naglaho si Ulysses sa hallway. At dahil hubo’t hubad siya, wala na siyang nagawa kundi manatili sa kama.
“Damn it, Ulysses!”
Inis na bulong ni Anara, ramdam ang frustration at pagkabitin.
Sa parking area, mabilis na sumakay ng kotse si Ulysses. He gripped the steering wheel, trying to steady his breathing.
Before he could start the engine, his phone rang. Unknown number—pero alam na alam niya kung sino ang nasa kabilang linya.
He answered immediately.
“Hello…”
“Ulysses… hello.”
Isang baritonong boses, mababa ang maririnig sa kabilang linya.
“Hi… I’m sorry. Something came up last night. I can explain…”
Tarantang paliwanag ni Ulysses, halos nagmamadali ang salita.
A short pause. Then—
“Just come. I’m still here… waiting for you.”
Mababa, calm pero may diin ang boses.
Si Lino mula sa kabilang linya.
At doon tuluyang nanghina ang loob ni Ulysses.
Parang nilukuban siya ng guilt.
8th year anniversary nila. Secret affair.
Supposed to be celebrated last night after niya sa birthday ni Anara.
But Anara dranked him.
“Okay… wait for me,” mahina pero malinaw niyang sagot.
Pagkababa ng tawag, mabilis niyang pinindot ang ignition.
The engine roared to life—pero mas malakas pa rin ang t***k ng puso niya.
Binilisan niya ang takbo ng sasakyan, halos hindi na tinitingnan ang mga ilaw at stop signs.
Kulang na lang lumipad.
Nag-flash back kay Ulysses kung paano sila nag-meet ni Lino.
It just happened.
Ulysses never forgot the first time he saw Lino.
Nag-aaral si Ulysses ng Business Administration sa isang prestigious university.
He met Lino sa hallway ng school nag-mamop.
Basa kasi ang hallway at walang warning sign na slippery when wet.
Nagmamadali si Ulysses ng time na iyon kasi mali-late na siya sa first period.
Saktong pagdaan niya ay nadulas siya.
Buti nahawakan siya agad ni Lino sa braso. Bago pa man siya bumagsak.
"Opps! Pare, dahan-dahan." Nakangisi ito kay Ulysses na muntik ng mapasubsob." Sorry pasensiya na, wala kasi yong warning sign kaya pinasadahan ko tong hallway. Diyan ka ba sa room 101?"
Napatitig lang si Ulysses sa gwapong mukha ng lalaki.
Nagpakilala ito sa kaniya. "Siya nga pala I'm Lino. I think magkaklase tayo. Huwag kang mag-alala. Hindi pa tayo late. Wala pa si prof."
"I'm Ulysses." Nagpatingin si Ulysses kay Lino habang nagmamop. Curious ito nagtanong kay Lino. "Are you a scholar student?"
Nakangiti si Lino. "Yeah. Sayang din kasi pambayad sa tuition."
Maya-maya ay dumating na ang prof. at tinabi na ni Lino ang mop.
"Pasok na tayo." Yaya ni Lino kay Ulysses.
Simula noon. Naging mag-close sila.
Halos hindi sila mapaghiwalay. Sabay kumain sa lunch.
Sabay gumagawa ng assignment, research.
Matalino si Lino. Matalino rin si Ulysses.
Kaya match silang dalawa.
Si Lino ay medyo kapos sa pera. Kaya scholar student ito.
Sometimes inaabutan niya ang kaibigan ng allowance.
Masaya siya pagkasama si Lino.
Pareho pa sila binansagan sa unibersidad na heartthrob dahil parehong gwapo.
Maraming babaeng nagkakagusto sa dalawa but deadma lang sila.
Tanging pag-aaral lang ang inaatupag nila.
Malapit na sila mag-graduate sa college.
Nagulat na lang si Ulysses ng may ipakilala si Lino sa kaniya si Amy.
Girlfriend niya ito sa probinsiya.
Parang binuhusan at binagsakan si Ulysses ng malamig na tubig na may yelo.
Ito ang hindi niya alam sa buhay ni Lino. Akala niya wala itong girlfriend.
Hindi naman siya nagtanong.
Three months before their college graduation.
His heart felt heavy when he heard that Lino had gotten Amy pregnant. Ang sakit ng damdamin niya, but he never said a word. It was his secret—his longing for someone he could never fully claim.
Biglang nanlumo si Ulysses.
Sabi ni Lino na after graduation ay babalik sila ni Amy sa probinsya at magpakasal.
Halos magwala si Ulysses. Hindi niya matanggap.
Mahal niya si Lino. Pero Lino does'nt know that Ulysses is inlove with him.
Sino mag-aakala. Pareho sila lalaki.
Tinago ni Ulysses ang damdamin niya.
Last nilang magkita ni Lino was college graduation.
After graduation wala na silang communication ni Lino. Balita kinasal na sila ni Amy.
And after that. Wala na.
Ulysses felt lonely.
Binuhos niya ang sarili sa pag-asikaso ng company nila.
After 2 years. Nagkita sila ni Lino.
Lino is a cafe shop manager sa isang high end mall.
Nagkaroon kasi ng business conference sa mall na iyon.
Habang nag-aantay si Ulysses sa driver niya.
Pumasok siya sa isang cafe. Na-intrigue siya.
Sa counter hindi niya akalain na makita niya si Lino. Siya din ang nasa counter.
Ulysses heart skip a beat.
Napatulala pa siya ng mamukhaan si Lino.
Lino was smiling. While attending other customers.
At nang mag-met ang mga mata nila.
Laking tuwa ni Lino.
"Ulysses?!" Anito. Lalo itong nag mature ang mukha. Yet he is still handsome.
"Lino? I can't believe it......" Umikot ang paningin ni Ulysses sa loob ng cafe. ".....so, this is your cafe?"
"Yes."
Nag-usap sila. Kamustahan. Hanggang sa sinabi ni Lino na bibinyagan pa lang ang anak niya na si Liam. At siya ang ninong.
From that laging dumadaan si Ulysses sa cafe ni Lino.
Habang mas lalo siyang lumalapit kay Lino… the feelings inside him keep growing, becoming stronger than he ever expected.
Sa araw ng binyag.
Tahimik ang simbahan, habang ang malambot na tugtugin ng organ ay pumapailanlang sa hangin.
Si Ulysses… hindi mapakali.
Pero seeing Lino holding baby Liam, parang kumakabog ang puso niya nang mas mabilis.
Two years… two long years since college.
At ngayon, here he is—mas matured, confident, and yet… still the same Lino na palaging bumabalik sa isip niya.
Si Lino, kasama ang asawa niyang si Amy, nakangiti at nakatingin kay Liam, completely unaware sa nararamdaman ni Lino kay Ulysses.
Ngunit si Lino… parang may nararamdaman. There is something about Ulysses.
Bawat titig ni Ulysses, bawat maliit na galaw, parang may spark na tanging siya lang ang nakakaramdam.
“Congrats… Lino. Liam is so handsome. Mana sa daddy,” Sabi ng isang ninong.
“Thanks… ninong,” sagot ni Lino, may halong ngiti at something deeper in his eyes.
Amy didn’t notice anything unusual.
Pero si Lino… parang may lamig at init sabay na dumaan sa kanya tuwing nakikita niya si Ulysses.
It was subtle, almost imperceptible to the world—but sa pagitan nila dalawa, the tension was undeniable.
After the church, everyone went to Lino’s small cozy café.
The smell of brewed coffee and pastries filled the air. Soft lighting made the place intimate, despite the guests.
Si Amy, bubbly as always, busy greeting relatives.
Ulysses kept his posture calm, pero inside, tumitibok ang puso niya nang mabilis tuwing nakikita niya si Lino.
Lino moved around, attending guests, but his eyes kept finding Ulysses.
He smiled at others, laughed with Amy, pero sa loob niya, may ibang nararamdaman sa bawat paglapit ni Ulysses.
Something forbidden… something he wasn’t supposed to feel.
Matapos ang reception, nagpasya si Amy na umuwe na at si Liam dahil inaantok na rin ang bata.
“Let’s go, Liam. Time na,” sabi ni Amy. Humallik muna ito sa asawa at nagpaalam na rin kay Ulysses.
"We're going home, Ninong Ulysses. Thanks for coming!"
Humalik ang bata sa pisngi ng ninong Ulysses niya.
“Okay, me and ninong Ulysses will stay for a while… just to have a drink,” sabi ni Lino sa anak.
“Sure, mag-iingat kayo,” sagot ni Amy, bago siya umalis, dala ang bata.
Pagkaalis ng dalawa, bumalik sa cafe ang katahimikan.
Lino closed the counter and turned to Ulysses.
Pareho silang tumigil, nagkatinginan sa isa’t isa.
Ang bawat galaw, bawat titig—charged with unspoken tension.
“Parang… we never really get to be alone, huh?” tanong ni Lino, low and slightly teasing.
Ulysses swallowed hard, his pulse racing.
“Yeah… seems like this is the only time,” sagot niya, mahina pero puno ng intensity.
At doon, sa pinaka-office ng cafe—ang maliit na private space, mahigpit na na-lock ang pinto sa likod nila—pareho silang nakatingin sa isa’t isa.
Hindi nagtagal…
Bigla, sabay silang lumapit at naghalikan.
Mapusok.
Hindi maipaliwanag, hindi mapigilan—ang damdamin at lungkot, ang desire at guilt, lahat ay sabay-sabay na sumabog sa halik na iyon.
Parang alam na nila…
parang buong katawan at puso nila ay nag-aamin sa isa’t isa…
na matagal na silang naghihintay para sa momentong ito.
- Writer
