My Ninong's Neglected Wife: Anara

CHAPTER 10 - Tension

Pagkabangga ni Anara ay parang huminto ang oras.

Diretso siyang napadikit sa matigas, mainit, at mabangong dibdib ng lalaki.

At ang lalaki—na ngayon lang niya nakita sa loob ng sarili bahay—ay mabilis na sumalo sa kanya, dalawang palad na nakahawak sa balikat niya, mainit, at nakakakuryente.

Nag-angat siya ng tingin.

At muntik siyang mawalan ng hininga.

Ang lalaki ay nakatitig sa kanya na para bang bigla siyang tinamaan—isang uri ng pagnanasa na hindi nito agad naitago.

Napasinghap ang estranghero, saka mabagal na gumalaw ang mga mata nito pababa sa pulang nighties niya—ang manipis na tela, ang nakalantad na balat, ang dibdib niyang bumabangon at bumabagsak sa bawat paghinga.

“Damn…” bulong ng lalaki, halos paos, parang napaso sa nakita.

“You’re… dangerously gorgeous.”

Nag-init ang buong katawan ni Anara, parang biglang pagsiklab ng pagnanasa sa lalaking humahawak sa kanya ngayon.

Hindi kumikilos ang lalaki.

Hindi rin siya binibitawan.

At ramdam ni Anara na pareho sila—nahuhulog sa tensyon ng sandaling iyon.

She swallowed hard.

“W–who… who are you?” nauutal niyang tanong, kahit halos hindi niya maramdaman ang tuhod niya.

Tumingin ito nang diretso—malalim, mainit, mapanganib.

Sa sandaling iyon, parang may bahagyang ngiti—isang tipid, ngunit may bigat at may sariling halimuyak ng pagnanasa.

I’m…” Nagpaikot ito ng dila sa loob ng bibig, parang hinahanap ang tamang salita habang hindi inaalis ang tingin sa kaniya.

“…the last man you should be bumping into like that.”

Bahagyang yumuko ito, at dumampi ang hininga niya sa pisngi ni Anara—mainit, nakakaakit, nakakapaso.

“Because trust me…” bulong niya, mababa, halos ungol.

“…the way you feel against me… the way you look right now…”

Lalong lumalim ang titig nito.

“…it’s driving me out of my mind.”

Nagliyab ang katawan ni Anara.

Wala pa siyang ideya kung sino talaga ang lalaking ito na biglang nagpasiklab lalo sa init na naramdaman nang katawan niya.

Ramdam niya lalo ang matigas na alaga nito na para ng nakabaon sa puson niya.

At para bang lalo pa atang idiniin ng lalaki ang harapan nito sa kaniya.

Napasinghap na si Anara

Napangiti ang lalaki ng bahagya.

Bumulong ang lalaki:

“Did you feel that?”.

Lumapit nang bahagya ang lalaki, hanggang ang init ng hininga nito ay maramdaman niya sa pisngi at leeg.

“Do you… want me to do it right here… right now?” bulong nito.

Napasinghap si Anara, ang dibdib niya ay mabilis ang t***k, at bahagyang napalunok.

“Do it… what?” natahimik niyang sagot, nanginginig sa tensyon.

Ngumiti ang lalaki,

“I know exactly what I’m talking about,” bulong niya, habang dahan-dahang lumalapit,

“Every move… every reaction… you feel it too, don’t you?”

Napalunok si Anara nang bahagya, nahihirapang pigilan ang init na kumakalat sa katawan niya.

Parang bawat salita, bawat galaw ng lalaki, ay may kuryente sa pagitan nila—isang init at tensyon na halos hindi na niya mapigilan.

“Anara!”

Biglang bumalik sa realidad si Anara nang marinig ang boses ng asawa niya, si Ulysses, pababa ng hagdanan.

Napalingon si Anara at agad na napalayo sa lalaki, kaya napakawalan nito ang mahigpit na kapit sa balikat niya.

Napansin niya na basa pa ang buhok ni Ulysses, mula sa shower, habang unti-unting binubutones ang kanyang long sleeve palapit sa kanila.

“……You already met Liam?” tanong ni Ulysses, tumitig sa kanila nang pareho.

Napailing si Anara at bahagyang nanginginig ang boses.

“N-no… I just bumped into him,” sagot niya, halos bumulong.

“Ah, okay…” sagot ni Ulysses, tumingin naman sa lalaki.

“Liam… I’d like you to meet my wife, Anara.”

Napatingin si Liam kay Anara, halatang nasorpresa ito.

Para bang hindi makapaniwala sa babaeng nakaharap niya—at sa parehong oras, ramdam ang kakaibang tensyon sa pagitan nila.

Narinig ni Liam ang salitang wife at para siyang napako sa kinatatayuan niya.

Asawa… ng ninong Ulysses niya?

Kaya naman nang tumingin siya kay Anara, halata ang pag-aalinlangan sa mga mata niya—hindi dahil sa hiya lang, kundi dahil hindi niya akalain na ang babaeng kanina lang ay bahagyang nagpa-arouse sa kaniya, ay asawa ng ninong niya.

“Ah—uh… hi, t-tita Anara. Nice to meet you…” nauutal niyang bati, halatang hindi pa nakakabawi sa gulat. Pinilit niyang ngumiti, pero tila nag-aalangan pa rin kung tama ba ang tawag niya.

Napahiya ng bahagya si Anara, bahagyang napa-hi rin habang nakatingin kay Liam.

“Hi, Liam…” mahina niyang sagot.

Saglit silang parehong natahimik.

Si Ulysses, masayang nakangiti, walang kamalay-malay sa kakaibang tension na nagsimulang umikot sa pagitan ng dalawa.

“Hindi ko alam na may inaanak ka?” tanong ni Anara habang nakatingin kay Ulysses, bahagyang nagtataka. “Kanino?”

Napatawa nang mahina si Ulysses.

“Hmp. Hindi kasi ako nagkwekwento sayo” sagot niya, nakangiti habang tinatapik si Liam sa balikat. “Inaanak ko siya sa matalik kong kaibigan noong college—si Lino.”

Naramdaman ni Liam na bahagyang napakilos ang panga niya sa pagbabanggit ng ama. Kumurap si Anara, nakikinig.

“Nang mamatay ang mommy ni Liam,” patuloy ni Ulysses, “bihira ko na silang makita. Lumipat sila sa Singapore. Since may business din ako doon… sometimes pumupunta ako sa kanila.”

Sandaling sumulyap si Ulysses kay Liam,

“And I’m also sponsoring Liam’s education. Ngayon, he’s already graduated from aviation. Ipinasok ko na rin siya sa aviation company natin. Piloto na ‘tong batang ‘to.”

“Wow,” ani Anara, genuinely impressed. “Pilot ka na pala. That’s amazing.”

Napakamot si Liam sa batok, hindi makatingin nang diretso, lalo na sa babaeng kanina lang ay…

iba ang dating sa kanya.

“Ah… oo po. I—I mean… yes, Tita Anara.”

Napangiti si Ulysses. “Mabait ‘tong batang ‘to. Tahimik pero may utak. He’ll be working closely with the team soon.”

But Liam felt something. She drawn to this woman.

Pero kahit gaano niya subukang umiwas, hindi niya maiwasang ramdamin ang pagdampi ng tingin ni Anara sa kanya.

“By the way,” dagdag ni Ulysses habang kinukuha ang isang folder sa mesa, “Liam will stay here for a while. Dito muna siya sa bahay habang inaayos ko pa yung schedule niya sa company.”

Si Anara, dahil… hindi niya alam kung bakit may kung anong init na gumuhit sa likod niya sa ideya na nandito lang sa iisang bubong ang binata.

Pero bago pa lumalim ang kung anong tensyon na umaaligid, napansin ni Ulysses ang suot ni Anara.

Bahagya siyang tumigil, nagtaas ng kilay, at saka napakamot sa sentido.

Naka-nighties pa pala ang asawa niya.

Lumapit si Ulysses—at marahang bumulong kay Anara.

“Anara… please change your clothes,” bulong niya, sabay dampi ng kamay sa braso nito.

“You’re still in your nighties… at may bisita tayo.”

Bahagyang tumikhim si Liam, agad umiwas ng tingin, halatang nahihiya—o baka mas tamang sabihing pinipilit huwag mapansin ang mga dapat hindi pansinin.

Napahawak si Anara sa laylayan ng damit niya, biglang na-conscious, lalo na’t napagtanto niyang kanina pa pala siya tinitingnan ni Liam.

“O-okay… I’ll go change,” mahinang sabi niya.

Tumalikod siya para umalis, pero bago siya tuluyang makalakad paalis, bahagyang tumama ang tingin niya kay Liam—isang mabilis, hindi sinasadya, pero may lalim.

Naglakad na si Anara palayo, dahan-dahan, marahang inaayos ang laylayan ng nighties niya habang papunta sa hagdan. Pero bago pa siya tuluyang makaalis sa paningin nila, hindi niya napigilang sumulyap muli.

Ang tingin ni Liam—diretso sa kanya, tahimik, pero nakakapaso.

Para bang bawat segundo ng titig niya ay may bigat, may init, at may kung anong hindi niya maipaliwanag na humahaplos sa balat ni Anara kahit ilang hakbang na ang layo nila sa isa’t isa.

Hindi iyon tingin na dapat ibinibigay ng isang binata sa asawa ng ninong niya.

At lalong hindi iyon tingin na dapat nakakagulo sa dibdib ni Anara.

Napakapit siya sa railing, sandaling tinigil ang paghinga, dahil parang may pumulandit na init mula sa p********e niya.

Si Liam naman ay marahang kumurap, pero nanatiling nakatingin, para bang hindi niya kayang iwasan—o baka hindi niya gustong iwasan.

Saka lang nagising si Liam mula sa sariling pagkatulala nang magsalita muli si Ulysses sa tabi niya.

Ngunit si Anara…

naramdaman niyang hanggang sa pag-akyat niya ng hagdan, dala-dala niya ang init ng tingin na hindi dapat niya naramdaman mula sa isang binatang ngayon lang niya nakilala.