CHAPTER 1: The First Draft's Blood
670 Words
VERA
ㅤ
"Mahal kita, Aria. Hinding-hindi kita iiwan," bulong ng bida habang nakaluhod sa gitna ng ulan.
ㅤ
Napaka-cliché. Nakakasuka.
ㅤ
Pinanood ko sila mula sa rooftop ng abandonadong simbahan. Ito na ang 'Chapter 15: The Grand Confession.' ㅤ
Sa orihinal na script, dito sila maghahalikan. Pagkatapos ng limang chapters, kasal na nila. At kapag nangyari ’yun, ang mundong kinalakihan ko ay mawawala na parang bula para magbigay-daan sa susunod na kwento ng Author.
ㅤ
"Sorry, Prince Charming. Pero 'on-going' lang ang status na tinatanggap ko," bulong ko sa sarili ko habang inaayos ang pagkakahawak sa aking sandata.
ㅤ
Inilabas ko ang aking sniper rifle—isang sandata na hindi dapat nage-exist sa "Historical Romance" na kwentong ito. Pero bilang isang 'Glitch' sa system, hawak ko ang mga gamit mula sa ibang genres na nauna nang nabura.
ㅤ
Huminga ako nang malalim. Pinatigil ko ang mundo sa paningin ko. Ang ulan ay tila tumigil din sa pagpatak.
ㅤ
KASHA!
ㅤ
Isang putok. Walang palya.
ㅤ
Ang ulo ng Prinsipe ay sumabog sa harap ng kanyang mahal na si Aria. Ang puting gown ng Heroine ay nabahiran ng pula—matingkad at mainit na dugo.
ㅤ
[ SYSTEM NOTIFICATION: MAIN CHARACTER DECEASED. ]
ㅤ
[ STATUS: PLOT DISRUPTED. REWRITING REQUIRED. ]
ㅤ
[ WORLD LIFESPAN EXTENDED: +10 CHAPTERS. ]
ㅤ
Huminga ako nang maluwag. Tagumpay. Ligtas na naman ang mundo ko sa loob ng sampung chapters. Sampung kabanata pa bago ang susunod na banta ng pagtatapos.
ㅤ
"Vera! Anong ginawa mo?!" sigaw ng isang boses sa likuran ko.
ㅤ
Lumingon ako. Nandoon si Arlo.
ㅤ
Siya ang Second Lead ng kwentong ito, ang lalaking dapat ay sawi sa pag-ibig at laging nasa anino lang ng Prinsipe. Pero imbes na umiyak o magpasalamat, nakatitig siya sa akin nang may galit.
ㅤ
"Pinoprotektahan ko lang ang tahanan natin, Arlo," sabi ko habang kalmadong nililinis ang dulo ng baril ko.
ㅤ
"Gusto mo bang maging 'Completed' tayo? Gusto mo bang maglaho na lang lahat ng alaala natin dahil lang sa isang halik na idinikta ng Author?"
ㅤ
"Pero hindi ito ang tamang paraan! Pumatay ka na naman ng bida! Pumatay ka ng inosenteng karakter!" lumapit siya sa akin at hinawakan nang mahigpit ang braso ko.
ㅤ
"Hindi mo ba nararamdaman? Ang Author... galit na siya. Binura na niya ang mga background characters sa kabilang kanto. Susunod na tayo, Vera. Binubura na niya ang mga pahina!"
ㅤ
Biglang nayanig ang lupa. Ang langit na madilim ay biglang naging puti—isang nakakasilaw at blankong puti. Parang isang higanteng pambura ang dumadaan sa ibabaw namin.
ㅤ
[ AUTHOR’S NOTE: I'm tired of this glitch. Deleting the Villainess... now. ]
ㅤ
Nanlaki ang mga mata ko. Isang malaking anino ang bumagsak mula sa langit, binubura ang simbahan at ang kalyeng kinatatayuan namin.
ㅤ
"Takbo, Vera!" sigaw ni Arlo.
ㅤ
Hinila niya ang kamay ko at sabay kaming tumalon sa lumalawak na kawalan. Habang nahuhulog, nakita ko ang kabuuan ng mundo namin—isang manipis na papel na unt-unting pinupunit ng kamay na hindi namin nakikita.
ㅤ
"Arlo, kung mamamatay tayo... gusto kong malaman mo..." sabi ko habang humahawak nang mahigpit sa kamay niya. Ito na ba ang ending ko?
ㅤ
"Huwag kang mag-drama, Vera! Hindi ito ang ending!" sigaw niya, ang boses niya ay nanginginig sa gitna ng hangin. "Hahawakan natin ang panulat. Tayo ang susulat ng sarili nating genre!"
ㅤ
Doon ko narealize ang isang bagay na hindi ko napansin noon.
ㅤ
Hindi lang ako ang killer dito.
ㅤ
Si Arlo... ang bida na dapat ay mabait at laging talunan... ay may hawak na kutsilyo na nakatago sa likod niya. At ang kutsilyong iyon? Nakaturo sa puso ko habang nahuhulog kami.
ㅤ
"Wait... Arlo? Anong—"
ㅤ
Ngumiti siya—isang ngiting hindi pang-Hero. Isang ngiting puno ng panlilinlang.
ㅤ
"Sorry, Vera. Sabi ng Author sa isip ko... kung papatayin kita... ako ang gagawin niyang bagong Main Character sa susunod na draft."
ㅤ
Bago ko pa magawang lumaban, tuluyan na kaming nilamon ng puting kawalan.
- Writer
