My hands were still shaking, even though I was no longer in that place. My swollen eyes and dried tears on my cheeks were proof that I'm really scared for my life. I looked down again and noticed the dirt on my feet. Namumula rin 'yon mula sa malayong paglalakad. I sighed and looked at the front, where Sullivan and his parents were. Hindi ako gano'n kalayo sa kanila, pero mas pinili kong umaalis doon para hindi na magalit pa sa akin si Sullivan. Halos kalahating oras na kaming naghihintay rito at wala pa ring lumalabas na doctor. Rinig ko ang mga yapak ng paa ng mga taong dumadaan sa harapan ko ngunit hindi ko sila tinapunan ng tingin. Suddenly, the air filled with a mixture of citrus and lavender scents. Nag-angat ako ng tingin at halos panghinaan ng tuhod nang makita ko si Azrael na na

