Forgotten Wife

Chapter 1

Mataas na ang araw nang magising ako. Hindi ako sigurado kung anong oras na kaming natapos ngunit alam kong pasikat na ang araw nang tigilan niya ako. Bumangon ako sa kama at tinignan ang parte kung saan dapat siya nakahiga ngunit walang bakas maski maliit na ebidensyang tinabihan niya ako sa pagtulog.

I pursed my lips as I felt the pain in my chest. Hindi dapat ako magdrama at mag-inarte ng ganito. He was suffering from memory lost and part of his brain couldn't remember me.

Bumangon ako sa kama kahit na pakiramdam ko ay buong katawan ko ang nabugbog. Pumasok ako sa bathroom para maglinis ng katawan at binabad ang sarili sa maligamgam na tubig para maibsan ang sakit sa katawan. I closed my eyes as I feel the relief after the warm water came contact in my skin. Inalala ko ang nangyari kagabi. At least he wasn't disgusted to make love with me. Ngunit unti-unting namuo ang luha sa mata ko nang maalala ang sinabi niya.

He was disappointed when he learned that I'm not virgin anymore. Ano kayang magiging reaksyon niya kapag nalaman niyang siya ang una ko at may anak na kami?

Tita Kris begged me to hide everything to Sullivan and wait for him to remember it by himself. Naalala ko nang pilitin namin na ipaalala kay Sullivan ang nakaraan namin, he fell comatose again because of the operation did to him. Ang sabi naman ng doctor ay hindi hundred percent sure na magiging successful ang operation and that's what happened. Muli siyang na-comatose and worse, malaki ang nagbago sa attitude niya.

He became mad man and always irritated. Kahit na kaunting pagkakamali ay madalas niya akong nasasaktan at nasisigawan. Hindi ko man aminin ay sobra akong nasasaktan sa tuwing napagtataasan niya ako ng boses but Tita Kris told me that it was part of his memory lost. Nagiging short tempered siya at sa akin lagi nabubuhos ang kanyang galit dahil ako ang lagi niyang kasama.

Matapos kong magbabad sa tubig ay sinuot ko ang bathrobe at lumabas ng banyo. Nagbihis lang ako ng simpleng puting t-shirt at short shorts bago lumabas ng kwarto para humanap ng makakain sa labas. Naka-check-in din ang ilang guest dito sa hotel kaya karamihan sila ay nakasalubong ko nang may nagtatanong na tingin. They were curious why I'm not with Sullivan. It's our first day as husband and wife but he left me here in this hotel. Gusto kong magsubong kay Tita Kris ngunit pinigilan ko ang sarili ko; this is our problem alone and we couldn't just let others know about our statuts.

Matapos kong kumain ng umagahan ay nag-empake na ako agad at umalis ng hotel. Nagpaalam muna ako kina Tita Kris dahil maiiwan pa sila doon ng isang linggo para asikasuhin ang ilang business nila rito sa Laguna. Si Tito Richard naman ay hinanap si Sullivan ngunit nagpalusot na lang ako na nauna nang umuwi dahil may kailangang asikasuhin. Of course they didn't buy that reason but they just told me to be patience with him. 'Yon naman talaga ang ginagawa ko.

Nang makarating ako sa tapat ng malaking bahay kung saan kami titira ni Sullivan ay hindi ko maiwasang mapamangha. It was color white and gray and the modernity was visible in each corner of the house. Mayroon din na part na glasswall kaya hindi ko maiwasang ma-excite. From this day, I will live a life with Sullivan and we will create a family.

Pumasok ako sa loob at mas lalong namangha sa mga furniture sa loob. I gasped when I saw a big picture frame hanging on the wall. Kahapon lang ang kasal namin ni Sullivan, mayroon na agad kami rito na wedding picture?

I feasted my eyes on the surrounding before going upstairs para tignan ang ilang mga kwarto. Mayroong 3 rooms sa baba at maid's quarter at sa taas naman ay may apat na kwarto at isang masters bedroom. Halos mapanganga ako nang mapasok ang magiging kwarto namin ni Sullivan. Mayroong sariling banyo at walk-in closet; may malaki rin na sariling living area kung saan nakalagay ang malaking television.

I smiled as I sat on the queen size bed. Sobrang lambot at bagong palit lang ang punda ng unan at matress. Nakangiti akong humiga at in-imagine ang magiging buhay ko kasama si Sullivan. He may be tough and rough outside but I know I still have place in his heart.

Alam kong kahit hindi niya ako naaalala ay nakilala pa rin ako ng puso niya. I bit my lower lip and screamed because of the extreme happiness I felt right now.

Mabilis kong inayos ang mga gamit ko at bumaba para maghanda ng tanghalian para sa amin ni Sullivan kasi alam kong any time ay baka dumating na sjya. I prepared my special mechado and waited for him to arrive but my heart shattered when I realized that I waste my 8 hours just to wait for nothing. Hindi siya dumating at hanggang gabi ay hindi pa rin ako kumain, nagdagdag pa ako ng ulam dahil baka ginabi lang siya sa trabaho pero walang Sullivan na dumating.

Kinabukasan ay hindi ko na inaasahan na maabutan siya ngunit nagulat ako nang makita ko siya sa kusina na nakasandal sa counter. Wearing his formal attire, he glanced at me for a second before biting at the toasted bread he made for himself.

Namula ako nang ma-realize na nakasando lang ako at pajama. I don't even wear my bra because I know he's not here. Nakita ko kung paano bumaba ang tingin niya sa dibdib ko ngunit mabilis siyang nag-iwas ng tingin at kinain ng buo ang kanyang tinapay.

I tried to plaster a smile at him. "Kumusta? Akala ko hindi ka na uuwi, kahapon pa kita hinihintay," may halong biro na saad ko at lumapit sa kinatatayuan niya. I stopped in front of him and stared at his face. Isang araw lang kami na hindi nagkita ngunit miss na miss ko na agad siya.

"I didn't told you to wait for me," sarkastiko niyang saad para mapawi ang ngiti ko. Kinlaro ko ang tila nakabarang bato sa lalamunan ko at pumunta sa harapan ng fridge para maghanap ng maluluto. Naramdaman kong pinapanood niya ang bawat galaw ko kaya hindi ko maiwasang pamulahan.

"Nagugutom ka ba? May gusto ka bang ipaluto?" tanong ko habang nilalabas ang ilang gulay sa fridge. Tumingin ako sa kanya para sana makita ang kanyang ginagawa pero natigilan ako nang ma-realize na nasa likod ko na siya.

I flinched at our sudden skin contact. Mabilis lang 'yon ngunit parang kinuryente ang katawan ko sa nangyari. Umangat ang tingin ko sa kanya at natagpuan ang kulay asul niyang mata na madiin na nakatingin sa akin. I wanted to touch his cheeks but I know he wouldn't like it. Ayaw niyang nagpapahawak sa 'kin.

"A-Ano, may kailangan ka ba?" utal-utal na tanong ko dahil sa madiin niyang tingin. I accidentally inhaled his manly scent that made me want to lean on his chest and just enjoy his smell. Amoy shower gel siya at ang panlalaki niyang pabango.

Unti-unti siyang lumayo nang ma-realize ang lapit naming dalawa. Nanlumo ako nang hindi na siya tumingin pa sa akin at umupo na lang sa stool habang nagsasalin ng tubig sa kanyang baso. "Don't act like a good wife because you will never be."

Nagulat ako sa sinabi niya. Sinubukan kong magsalita ngunit naunahan niya na ako agad. "Sabel," mahinang tawag niya at tumitig sa mata ko. Para akong hinihigop ng mga mata niya at dinadala sa langit.

"This is just a fixed marriage so don't expect that I will treat you as my real wife and cling on you like I really love you." Para akong sinaksak ng paulit-ulit sa mga sinabi niya. "This is just temporary, makikipag-annul rin ako sa 'yo once na nakumbinsi ko na si Mom na hindi ko mabuting asawa." Kahit labag sa loob ay dahan-dahan akong tumango. My tears were already forming at the corner of my eyes. Gusto kong sabihin sa kanya na wala siyang karapatan na sabihin ito dahil nangako siya sa akin noon na papakasalan niya ako bago pa man siya mawalan ng alaala ngunit iba ang sitwasyon ngayon.

Napakadaya... naibulong ko sa sarili. Bakit sa lahat ng pwede niyang makalimutan, ako pa? Ako pa na handang mahalin siya kahit sobrang sakit na ng pinaparamdam niya sa akin.

Pagtapos ko ilabas ang ilang gulay ay naglabas ako ng karne para i-defrost. Balak kong magluto ng nilagang baboy para kay Sullivan.

Nagpatuloy ako sa pagluluto kahit na nakatitig pa rin siya sa akin. Pinigilan kong umiyak ng malakas kahit na patuloy ang pagluha ko. Tahimik lang akong humikbi habang naghihiwa ng gulay. He clearly wants me out of his life; ano kayang magiging reaksyon niya sa mga ginagawa niya ngayon kung makaalala na siya?

"Does it still hurts?" mahinang tanong ni Sullivan kaya natigilan ako. Sumulyap ako sa kanya at nakitang tinititigan niya ang mga pasa ko sa katawan. I bit bottom lip and remembered how I cried yesterday while putting makeup on my body just to conceal my scars kaya hindi rin nakita ng magulang niya.

Nilapag ko sa lababo ang mga patatas at nagsimulang linisin ito. Hindi ako sumagot sa kanya. What's the point of telling him that I'm hurting if he wouldn't stop? Natigilan ako nang maramdaman ang malamig niyang kamay sa braso ko. His brows were furrowed while looking at my arm. Mayroong malaking pasa roon na siya rin ang may gawa.

I gulped when I saw guilt passed through his eyes. Gusto kong paniwalain ang sarili ko na nagsisisi siya na sinaktan niya ako. He held my hand and guided me to the stool. Pinatay niya rin ang gripo kung saan ko hinugasan ang mga patatas. Napalunok ako nang bigla niya akong sinandal sa table habang nasa magkabilang side ang kanyang mga braso. Patuloy siyang nakatitig sa akin na tila ba inaaral ang mukha ko.

"What are your plans, Sable?" His voice was sound angelic while muttering my name. I gripped the hem of my shirt to gather my strength to talk.

"Anong plano?" Lalong nagsalubong ang kilay niya na para bang hindi nagustuhan ang sinabi ko. I closed my eyes when I saw his hand slowly getting closer in my face. Nanginginig sa takot ang mga kamay ko habang hinihintay na dumapo ang kamay niya sa pisngi ko dahil sa sampal na ibibigay niya but I froze on my seat when he gently caressed my swollen cheeks.

Dahan-dahan akong nagdilan at nangingilid ang luha na pinagmasdan siya. Seryoso ang mga mata niya habang nakatitig sa mukha ko. "If you'll continue being my wife, I could do worst than this," he muttered and wipe the tears in my eyes using his thumb.

Bumigat ang paghinga niya hanggang sa binatawan niya ako at lumayo sa akin. His eyes back to its normal cold one, madiin pa rin ang titig niya sa akin. "I'm giving you a week to tell Mom that this marriage won't work so she would agree to have our annulment, don't wait for me to do something reckless."

Napabuga ako ng hangin nang lumabas na siya ng kusina. Hawak ko ang dibdib habang nakatingin sa direksyon na nilabasan niya. I saw in his eyes that he was really eager to get out from this marriage but I will not let it to happen. Martyr na kung martyr, but I love him so much that I'm willing to sacrifice everything even it will cause my heart to be shattered.

Umalis siya nang araw na 'yon at ilang araw nang hindi na bumabalik. Tumawag na rin si Tita Kris at hinahanap siya sa akin ngunit wala akong nagawa kung hindi ang pagtakpan siya. His parents would be mad at him if they knew that Sullivan wasn't staying in this house. Ito pa naman ang regalo ng mga magulang niya sa sa kasal namin.

I decided to leave the house too for the mean time para bisitahin ang anak ko. Nakatira siya ngayon sa aking Tita sa Zambales at kahit na sinabi nila na hindi ko na kailangang bayaran ang pag-aalalaga nila sa anak ko ay binigyan ko pa rin sila ng malaking halaga.

Tita Kris told me that if I tell Sullivan about our daughter, mas lalong mati-trigger ang pagbalik ng memorya niya. It was good thing but just like what I've said before, they were afraid that it may jeopardize their son.

Bumyahe ako papunta sa Zambales ng ilang oras bago makarating. Maganda ang paligid at kitang-kita ang asul na dagat mula sa kinatatayuan ko. Naglakad ako palapit sa isang bahay kung saan nakatira si Tita Aileen na nag-aalalaga ng anak ko. Payapa rin ang kalooban ko na sa kanya iwan ang anak ko dahil siya rin ang nagpalaki sa akin simula nang mamatay ang nga magulang ko dahil sa pagkalunod.

I grew up in this place and this is where I learned how cruel the world is. Dito rin ako namulat sa lahat ng bagay at nang makapagtapos ng pag-aaral ay lumipat ako sa Bulacan para mahanap ng trabaho. Doon ko nakilala si Sullivan na isang miyembro ng banda, nagkakilala kami sa isa sa mga gig niya dahil paminsan-minsan ay part time ko rin ang pagkanta sa mga bar at piyesta.

Sullivan courted me before I agree to be with him. Mabait siyang tao at nirerespeto ako ngunit napakalaki ng pagbabago niya matapos siyang maaksidente.

My heart clenched when I saw Tita Aileen carrying a baby on her arm. Dahan-dahan ang ginawa kong pagpasok hanggang sa makita ko na silang dalawa ng malapitan.

Buong araw ay nag-stay ako sa Zambales para alagaan ang anak ko. Hindi pa naman siya gano'n kalikot kaya kampante ako sa tuwing iniiwan ko siya kay Tita. Nag-iwan din ako ng ilang gatas at pera kay Tita Aileen para sa anak ko.

Madilim na nang mapagdesisyunan kong bumyahe pabalik. Alam ko naman na wala si Sullivan doon kaya kampante lang din ako na ma-late ang uwi. Ngunit natigilan ako nang buksan ko ang pinto at tumambad sa akin ang madilim na mukha ni Sullivan.

"Saan ka galing?" His voice sent chill down my spine. Kinagat ko ang labi at dahan-dahan umatras nang makita ko kung gaano kadilim ang mukha niya. Natigilan ako nang makitang nakasuot na lang siya ng pambahay. Kanina pa siya nandito.

"Pumasyal lang," I said and I almost applaud myself because I did not stutter. Akmang lalampasan ko siya nang bigla niyang hinatak ang braso ko at kinaladkad papasok. I winced in pain but he didn't pay attention to the pain I felt when his grip tightened.

"Sullivan..." Napasinghap ako nang itulak niya ako pahiga sa kama at dagaan. I tried to push his chest but he held my waist and pinned me on the bed.

"Sullivan," kinakabahang tawag ko nang manatiling nakatitig lang siya sa akin. Sobrang awkward ng posisyon naming dalawa dahil bahagyang nakataas ang kamay ko at nakapatong siya sa akin.

I gasped when his grip on my wrist tighten again. Nangilid ang luha ko sa takot at pumikit nang ilapit niya pa ang mukha sa akin. I could smell his breathe and its mint scent. He fanned my face with his breath until the tip of our nose touched.

"Subukan mong magpahuli sa akin habang lumalandi ulit, hindi ako magdadalawang isip na saktan ka," madiing saad niya. A sob escaped from my mouth, his words are like daggers hitting my chest.

"Sullivan, hindi ako malandi," umiiyak na saad ko at pinilit na tanggalin ang hawak niya sa akin ngunit mas diniin niya lang ako sa kama.

"Then why you won't tell me where the f**k did you go?" He gritted his teeth and his jaw clenched. Mas lalo akong kinabahan nang diniin niya ang katawan sa akin at... naramdaman ko ang kaibigan niya sa baba. Tila napansin niya 'yon at mas binuka pa ang hita ko at pumagitna sa akin. I held my breath when he started moving between my legs.

"I couldn't believe I marry a woman like you," he said and increased his pace. Kagat ko ang labi upang pigilan ang pag-ungol. His other hand was still holding my wrist ngunit ang isang kamay niya ay naglalakbay na sa katawan mo.

"Sullivan..." I moaned when he fondled my bosom and pinched my aching n****e. I subtly gasped when he pull himself away from me and leave me in the bed while gasping for breath.

"Do you think I could bare f*****g you knowing that you visited your boy?" mapaklang saad niya. Nanghihina kong hinatak ang kumot at binalot ang katawan ko. Nagsimulang magtuluan ang mga luha ko habang malaki ang hinanakit na nakatitig sa kanya.

"Sinabi ko na, wala akong iba," nanginginig na saad ko.

He sarcastically laughed. "Tell it to the cows, bitch." Naikuyom mo ang kamao at akmang magsasalita pa nang iwan niya ako bigla sa kwarto. Padabog niyang sinarado ang pinto. Nanghihina akong napasandal sa headboard habang umiiyak. His words kept on playing in my head like a recorded voice. I never received such a hateful words from him in the past at hindi ko akalain na magagawa niya sa akin ito ngayon.

With my trembling body because of crying too much, I stood up and ready myself to prepare our dinner. Nang lumabas ako ay nakita ko siyang nanonood sa living room ng basketball play. Ni hindi niya ako tinapunan ng tingin kahit na narinig niya ang pagbaba ko sa hagdan. I just shrugged it off and walked towards the kitchen.

Naglabas ako ng ilang gulay at karne para magluto ng sinigang na bangus. I heard someone's stepped towards the kitchen but I ignored it because for sure, si Sullivan lang 'yon.

Nagpatuloy ako sa pagluluto hanggang sa ma-bored. Kinuha ko ang phone ko at nagsimulang mag-scroll sa f*******:. I stopped when I saw a reels, I don't care about its content but the background music was my favorite.

It was Grow Old with You by Adam Sandler. I sang the music and closed my eyes as Sullivan and I's marriage played in my head. I dreamt to use it as my wedding's song but Tita Kris has been the one who chose and prepare everything in our wedding kaya hindi nagamit.

I used the ladle as my mic. Napangiti ako nang maalala ang ilang mga gig ko. I missed sing with the crowd and bond with my bandmates.

Saglit lang ang video pero patuloy ako sa pagkanta habang nilalagay ang ilang ingredients. I was half-way at the end of the song when I felt a someone encicled its arm around my waist.

Napasinghap ako sa gulat at hindi agad nakagalaw. I accidentally inhaled Sullivan's manly scent when he brought his face near my nape. He was fanning my neck and making my knees tremble.

"You have a very nice voice, Sabel," he whispered and planted a small kisses on my nape. Napakapit ako sa counter nang magsimula siyang pisilin ang bewang ko at mas diniinin ang sarili sa akin.

"But it's much more beautiful when you moan and scream my name," he muttered and held my waist. Napakurap ako nang magawa niya akong mapaharap sa kanya ng walang kahirap-hirap.

Natagpuan ko ang madilim at nagliliyab niyang mata. He stared at my face and scanned it until his gaze fell on my lips. Napalunok ako nang makitang dinilaan niya ang kanyang pang-ibabang labi habang titig na titig sa mata ko.

"Strip, Sabel. I wanted you to strip in front of me before I wreck you."

With my teary eyes, I slowly strip until I was left with only my underwear. Bumuhos ang luha ko nang makitang bigla siyang umalis sa harapan ko. Matapos ang ilang saglit ay bumalik siya na wala na ring saplot and to my surprised, he was holding s*x toys and seemed for me.

Like what he said, he really wrecked me until I couldn't take it any more and I was already screaming not because of the pleasure he gave to me but the pain I felt during our oneness.