MABILIS kong sinundan si Yvo sa loob ng bahay ko. Naabutan ko siya na pinagmamasdan ang mga detalye sa bahay na akala mo ay sinasaulo niya bawat sulok nito. Mabilis akong naglakad sa may table at kinuha ang mga pictures namin ni Savio upang itago sa drawer. Ipapakilala ko siya sa anak ko, oo, pero kapag handa na kaming dalawa. Sa ngayon, hindi ko pa alam.
“You have a nice home,” sabi niya sa akin bago tumingin sa direksyon ko.
Nagpapasalamat ako na tulog na si Savio at hindi naman iyon basta-basta nagigising.
“I know. Makakaalis ka na.” Itinuro ko ang pinto pero hindi iyon pinansin ni Yvo.
Matapos pag-aralan ni Yvo ang living room ng bahay ko, naupo siya sa sofa.
“Bakit mo ba ako pinapaalis? Is this how you treat your guest, Chiara? How rude. Hindi ba at marami tayong dapat pag-usapa
