DAHAN-DAHAN kong iminulat ang aking mga mata. Napagtanto ko na nasa isang hospital room ako nang luminaw ang paningin ko.
Iginalaw ko ang ulo ko at nakita ko na may lalaki sa gilid ng kama ko.
“Y…vo?”
Napatingin ito sa akin. Hindi nagbago ang itsura ng mga mata niya kahit nang makita akong may malay na. Hindi ko malaman kung galit ba siya at madilim ang ekspresyon ng mga mata nito.
Noong una ay hindi ko maalala ang mga nangyari kung bakit ako nasa ospital, hanggang sa biglang bumalik sa akin ang dahilan bakit maaaring dinala ako rito.
Napahawak ako sa tiyan ko.
“The baby—”
“The baby is safe, Chiara.”
Napatitig ako kay Yvo. Noong una ay para bang pinoproseso pa ng utak ko ang sinabi niya hanggang sa mapagtanto ko na alam na nga ni Yvo ang tungkol sa baby.
“The doctor told me you’re
