Magkahawak ang kamay na pumasok kami ng bahay. Hindi mawala ang ngiti ko habang panay ang pagsipat sa mukha ni Marco. Gabi na pero pakiramdam ko napakaliwanag pa rin ng paligid dahil sa mga ngiti nya habang naglalakad kami.
“Baby, stop looking at me.” Aniya saka mahinang tumawa pero imbis na pakinggan sya ay naglalakad akong tumingkayad saka mas inilapit ang mukha ko sa kanya.
Nagtatakang tinignan ko sya nang tumigil ito sa paglalakad. Muntikan pa akong madapa, buti na lang at mabilis nyang nahila ang kamay ko.
“T-tito.” Utal na saad nya dahilan para mabilis akong tumingin sa harapan. Nanlalaki ang mga matang nagpaulit-ulit akong pumikit – sinisigurado kung sila mommy at daddy nga ba ang nasa harapan namin ngayon.
Agad na dumako ang mata ko sa seryosong mukha ni Dad na naka
