Ava

Duda

Matapos ang gabing pagsamantala sakin ng Tito ni Tristan. Ilang araw ako Hindi lumabas. Bukod sa kanya, may nauna din saakin gumawa nito. Pero Hindi ko kilala. Medyo masama pakiramdam ko marahil dahil sa nangyari. Sumakit buong katawan ko. Sabado ngayon, at Ang mga panyo na nasa plastic na dapat maideliver sa bayan para mabenta ay nakatunganga.

Alam Kong pupunta si Tristan dahil Hindi nya ako makikitang dadaan sa kanila. Ayoko munang Makita Ang Tito Henry nya. EtO ako ngayon nakakumot. Nakahiga at matamlay. Tanging Maligamgam na tubig Lang iniinom. Walang gana magluto at kumilos. Ang dumi dumi ko Ng babae. Naguguluhan ako Kung sasabihin ko ba Kay Tristan Ang totoo. Natatakot ako baka iwasan nya ako, at malamang Hindi nya ako totoong Mahal. Lalo't pa Ang may gawa sakin ay Ang Tito nya. Takot din sya doon dahil sa Ugali noon. May mga kwento na nakapatay na Ito ilang Tao na Rin. Ililihim ko ba Ang lahat sa taong Mahal ko? Kapag sinabi ko ba ay maipagtatanggol nya ako? o tuluyan ding masira kaming dalawa. Paano na Ang pangarap namin. Aalis kami nangako sya. Gusto ko na Lisan Ang Baryong Ito. Sumpa Ang Baryong Ito saakin simula nang nawala si Lola.

sunod sunod na patak na luha Ang dumaloy sa pisngi sa iniisip. Pilit akong tumayo at tumungo sa banyo. Piniga Ang Twalya at dinampi dampi ko saakin. Malamig at naiiyak na Naman ako. Bakit pinagsasamantalahan nila ako. Dahil ba sa mag Isa na Lang ako sa Kubo? kailangan ko na ba mag Asawa para may kasama at may magprotekta. Pero kumplikado . Ang taong gusto ko asawahin ay Hindi pa pede. Pamilya nya Ang hadlang saamin.

"Ava" Dinig ko Ang boses ni Tristan.

Natagpuan nya ako sa banyo na nakaupo at basa. Awang awa Ang mukha nya at nag aalala. Lumuhod sakin at hinalikan. Hawak pisngi ko.

"anong nangyari. Bakit di ka pumunta sa bayan. hinintay Kita dumaan"

Pero patak Ng luha lamang Ang sumagot sa kanya.

Yinakap ako at marahan na itinayo. Pagdating sa higaan pinaupo. Binihisan. Sya Lang pinagkakatiwalaan ko. Ramdam ko nang iinit na Naman sya saakin nang Makita Ang katawan ko.. Sisiklab na Naman Ang Kubo. Pero Hindi.

Hiniga nya ako nang marahan.

"magpahinga ka. Baka napagod ka na sunod sunod Ang lakad mo noong nakaraan. Hayaan mo, ipagluluto Kita bago ako aalis."

"Tristan dito ka Lang"

Hinalikan nya kamay ko at sumagot Ng...

"dito Lang ako pangako"

--ala una na at kumakain kami Ng linuto nya.

"ayos ka na ba" tanong nya.

"salamat" ngiti ko.

Gustuhin ko man dito sya patulugin, pero Alam Kong hahanapin sya sa kanila at dito unang didiretso ang magulang nya. Sisigawan ako at minsan sinasaktan pa.

"wag Kang mag alala, malapit na Tayong makaalis dito. Konteng tiis na Lang pangako Ava"

Nahiga kami at Alam ko na Ang sunod na gusto nyang mangyari. Pero sa kauna unahang pagkakataon habang hinahaplos nya katawan ko at hinahalikan. Ramdam nya na Wala akong gana. Tumigil sya.

"may problema ka ba Ava" Pag aalala nya.

Napaluha ako at tumalikod sa higaan. Hindi ko magawang sabihin sa kanya Ang totoo.

Dapit hapon umalis na sya. Pero dama ko sa Mata nya Ang lungkot at maraming tanong o duda. Kung bakit ganito ako.

*kinagabihan*

Ang Kubo ko ay nayayanig na Naman.

Ungol at iyak na pinipigil sa bibig.

oo EtO na Naman ako... Binababoy ng Tito ni Tristan pero di Lang sya...

dalawa tatlo sila.

Dalawang pinsan ni Tristan.

"uhhh!! Tama nuhh" hagulhol ko at pinagpapasapasahan ako Ng tatlo.

"uh..uh...uh...."