UMAY'IN AĞZINDAN...
Abimden saatlerdir haber alınamıyordu. Evden bir çıkışı vardı ki peşinden kimsenin gelmesine izin vermemiş, gür sesiyle koca evin duvarlarını titretmişti.
"Sonunda delirttiniz kocamı!" dedi salya sümük ağlayan yengem.
"KAPA ÇENENİ!"
Toprak abim, Beril yengeme karşı olan mesafesini her zaman koruyan, saygı çerçevesi içerisinde muhatap olan biriydi.
Yengem şakadan bile olsa abime bulaşsa kendini geri çeker, usulünce sükutu tercih ederdi fakat durumlar bu sefer çok ayrıydı.
Herkes yeterince gerginken sürekli bizde kusur aramaya çalışması abimde son damlayı taşırdı.
"HEPİMİZ DÜŞÜNÜYORUZ BURDA YENGE AMA SENİN O ÇENEN Bİ SUSMUYOR!" dedi.
Gözlerinin içi kıpkırmızıydı. Gonca'nın sakinleştirmeye çalışması dahi işe yaramıyordu. Bahçenin içinde attığı turların sayısı yo
