45. BİR DAMLA GÖZYAŞI...
UMAY'IN AĞZINDAN... Bu akşam olan bütün olaylara daha fazla dayanamayan bedenim kendini yavaşça yere bıraktı. Uğradığım ihanetin boyutu yıllarımı verdiğim emeklerin hepsini ziyan etmişti. Oysa öyle uğraşlar göstermiştim ki araları olsun diye... Demek ki bu dünyada kimse iyiliği hak etmiyormuş. Hak edenler illaki vardır ama hak etmeyenlerden dolayı insanlar hak edenlere de hak ettikleri değeri vermekte çekiniyorlardı. Beni resmen yeğenimi öldürmekle suçluyordu. Keşke ben ölseydim de bu cümleleri duymasaydım. Keşke şu can şu bedenden çıksaydı da yengemin ihanetini duymasaydım. Gözlerim aralandığında başımın ucunda bekleyen doktorla göz göze geldik. "Uyandınız mı Umay hanım?" dedi güler yüzüyle. "Neredeyim?" dedim. Boğazım öyle kurumuştu ki konuşurken ağzımın çamur oluşundan ötürü ke
- Writer
