ALTAY'IN AĞZINDAN...
Aradan 2 hafta geçmişti. Bu süre zarfında gerçekten Umay'ı tek bırakarak düşünmesine fırsat vermiştim.
Ara ara yazışmamız dışında muhabbetimiz olmamıştı. Çok zordu ondan uzak kalmak, yüzünü görememek...
Ulan! Düşman olduğumuz zamanlar bile daha fazla görüyordum kızı.
Göğüs kafesimin içinde atan kalbin ona ait olduğunu bilmesi işlerimi daha heyecanlı ve karmaşık hâle getiriyordu.
Meğer ne zor bir durummuş severken uzak kalmak. Ben hislerimi dile getirdiğimde artık daha rahat olacağımı düşünürken tam tersi pozisyona geçiş yapmıştım.
2 hafta yetmişti bana. Bugün de Umay'ı göremezsem eğer sinirden evdekilere sataşacaktım.
En güzel kıyafetlerimi giyerek her zaman kullandığım parfümden sıktım. Kardeşimi görmeye geldiğimi bahane edip çaktırmadan Umay'a göz süzecekti
