UMAY'IN AĞZINDAN...
Aşk insanın aklını alan gerçekmiş. Günlerdir leyla misali evin içinde geziniyor, Altay'dan mesaj gelmesini bekliyordum.
Yoğun giden işlerinden dolayı yaklaşık saatte bir cevap veriyordu.
Çok ünlü bir şirketin reklamlarını çekiyordu Altay. Küçükken hep fotoğrafçı olmak istediğini söyler, ben de delicesine dalga geçerdim. Ne de olsa düşman çocuğu olduğundan zorbalamak hoşuma giderdi.
Son mesajımın üstünden 2 saat geçmişti ve artık dayanamıyordum.
"Nerdesin?" yazdım sonunda.
Kalbimi ele geçirdiyse hakkını vermeliydi.
"Çok yoğunum Umay. Söz veriyorum müsait olduğum an arayacağım seni. Özledim..."
Onun sesiyle okudum son cümlesini. Karşımda 1.90 boyuyla duruyordu. Elleri her zamanki gibi cebinde, yüzünde aşkın izlerini taşıyan duygular... Hatta dediklerini net ola
