CHAPTER TWENTY EIGHT

2733 Words

NHEAN’s POV Hindi parin talaga nagpaprocess sa utak ko ang mga nangyari kanina. Pinipilit ko paring alalahanin.Ano nga bang nangyari? Ano nga ba yung mga pinag-sasabi ko sa harap nilang lahat? Parang biglang nanikip ang dibdib ko at gustong-gusto kong ibalik sa simula na hindi ko pa nasabi yun. Na hindi ko pa pina iral ang galit at inis ko. Ang selos ko at ang hindi ko maintindihan kung bakit ako galit na galit kay Ve ,though wala naman akong malaking dahilan upang magalit. Napahinto ako sa paglalakad ,at dahil hawak-hawak ni Taylor ang kamay ko napahinto rin sya at ganon narin si Shaena na nagtaka sa biglaang paghinto ko . Hanggang ngayon, madilim parin ang buong Academy. “Nhe? May problema ba?” Hindi ako agad na nakasagot. Naguguluhan ako. Malaki nang bahagi ng utak ko na nagsas

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD